м. I. (погонщик) сүөһү үүрээччи; 2. уст. (торговец скотом) сүөһүнэн эргинээччи.

м. 1. (участник гонок) сүүрдээччи; 2. (погонщик скота) үүрээччи, сүөһү үүрээччи.

1) уст. хозяин, домовой; дух; уу иччитэ водяной; өтөх иччитэ дух заброшенного жилья, места стоянки; 2) хозяин, владелец; ыт иччитин умнубат собака не забывает своего хозяина; бу мал иччитэ кимий ? кто хозяин этой вещи?, чья это вещь?; 3) зародыш (в яйце); сымыыт иччитэ зародыш в яйцё; 4) погонщик (обычно из детей, при перевозке копён во время сенокоса) # харах иччитэ зрачок.

аат.
1. Үөр сүөһүнү ханна эмэ үүрэн илдьэр киһи. ☉ Погонщик скота
Алларанан аастыбыт Сылгы үүрээччилэр, Ол иһэн ылластыбыт Көрү таптааччылар. Дьуон Дьаҥылы
Титиик таһыгар куулаҕа Сүөһү үүрээччи сайдыыр саҥата иһиллэр. Баал Хабырыыс
Үүрээччилэр хаһыылара, сүөһүлэр маҕыраһыылара улам-улам чугаһаан, үрэҕи таҥнары батан, бу тиийэн кэллэ. «ХС»
2. Куобах булдугар (күрэххэ) тоһуйан турааччыларга куобаҕы үүрэн киллэрээччи, күрэтээччи. ☉ Загонщик (при загонной охоте на зайцев)
Үүрээччилэр чугаһаан истэхтэрин аайы, саа тыаһыттан тыа баһа куугунаан олордо. Отмас быыһынан куобахтар элэҥнэһэн бардылар. С. Тарасов
Үөһээҥҥи кынатчыт хамаандатын кэтэһэн үүрээччилэр саҥата суох турдулар. С. Дадаскинов
Үүрээччилэр күрэтэллэр хатаннык үөгүлэһэ, Үөл тыа кыыла хамсыы түһэр — аймана, үтүрүһэ. «Чолбон»

1) уст. наделять хозяином, домовым (по народным поверьям); 2) класть, насыпать, наливать что-л. (в посуду, в мешок и т. п.); иһити иччилээн төннөр возвращай посуду с содержимым (у якутов существовал обычай не возвращать хозяину пустой сосуд, мешок); 3) быть погонщиком (при перевозке копён во время сенокоса — обычно о детях).