прогульщик.

страд. от үүр =; прогульщик үлэттэн үүрүлүннэ прогульщик уволен с работы.

аат. Борогуулу оҥорор киһи, киһи ылынар кыһалҕата суох үлэтин эбэтэр үөрэҕин көтүтээччи. ☉ Тот, кто прогуливает работу или занятия, прогульщик
Эппиэтинэһин сүтэрбит хаһаайын дьалаҕайыттан, быраагы таһаарар оробуочай үлэтиттэн, борогуулсук күнү көтүтүүтүттэн уопсастыба сүтүгү ылыа суохтаах. ЭБТ
Үлэ дьиссипилиинэтин кэһээччилэри, борогуулсуктары утары харса суох охсуһуллуохтаах. «Кыым»

изображать кого-что-л. в карикатурном виде; борогуулсуктары карикатуралаабыттар прогульщиков изобразили в карикатурном виде.