ранить в живот; кус истэттэ утка ранена в живот.

побуд. от сүдьүй =; тайаҕы сүдьүт = ранить лося в ногу.

побуд. от бааһыр = 1) ранить кого-л., наносить рану кому-л.; кыылы бааһырт = ранить дикого оленя; 2) перен. разг. наносить небольшое повреждение (предмету), царапать (предмет).

парен, легко, неглубоко (ранить, быть раненым); кыыл халымырдык бааһырда зверь легко ранен.

ранить, наносить рану; абааһыны аҕыс сиринэн аһаҕас баастаата фольк. он врагу нанёс восемь глубоких ран.

1) побуд. от сатыылаа =; 2) диал. загромождать, захламлять чём-л.; 3) ранить птицу в крыло.

туохт. Искэ таптар (хол., саанан); искэ тап. ☉ Ранить в живот; быть раненным в живот
Күөллэри кэрийэн-кэрийэн мэлийэн баран, киэһэлик биир чөркөйү, истэппиккэ дылы, нэһиилэ ыадайбытыгар, мин түҥнэри ытан ыллым ээ. П. Аввакумов

туохт., түөлбэ. Булт көтөрүн, кыылын саанан ытан бааһырт. ☉ Ранить кого-л. (напр., дичь) выстрелом
Бу сырыыга Өлөксөй саатын арбыы иһэр. Биирдэ даҕаны эттэн атыҥҥа түспэт, ытааччыта куһаҕан буоллаҕына, бэркэ гыннаҕына, хойобуллуур үһү. Софр. Данилов
«Һа, куотуоҥ суоҕа эбээт!» — Киргиэлэй Баһылайабыс хойобуллаабыт куобаҕын кытта үөхсэр. И. Егоров

сов., исклёвывать несов. 1. кого-то (изранить клювом) тобулута тоҥсуй, дьөлүтэ тоҥсуй; 2. что (склевать, съесть) тоҥсуйан кэбис, тоҥсуйан сиэ.

сов. 1. кого (изранить, изуродовать) тырыта тыыт, сэймэктээ; 2. кого-что (измучить) муҥнаа, наһаа эрэйдээ, сордоо; его истерзали сомнения кинини саарбаҕалааһын муҥнаата.