разг. 1) худеть, тощать (о человеке, животном); кини улаханнык суба-раабыт он сильно похудел; ынахтар суба-раабыттар коровы отощали; 2) уменьшаться, убавляться; үппүт субараата средств у нас стало меньше.

туохт., кэпс. Ыр, дьүдьэй. ☉ Худеть, тощать
Суол киһитэ Субараабытыҥ буолуо — Субай утах миэхэ баар. П. Ядрихинскай
[Киирик] уруккуттан хатыҥыр бэйэтэ өссө ордук субараабыт, урукку маҥан сирэйэ биллэ хараарбыт этэ. Софр. Данилов
Кыһыары күһүн бэргээбит сураҕын истэммин бардым. Сирэйин этэ субараан, дьонтоҕор мунна эбии улааппыт курдук буолан, оронугар сытар. «Чолбон»
ср. тюрк.-монг. суба ‘быть вытянутым’, хак. субара ‘быть неряшливым, растрёпанным’