үһүүр диэнтэн тиэт
көрүҥ. Үһүүрбэхтиир, күлбэхтиир ордук мэниктэрэ, тэбэнэттээхтэрэ, часкыйбахтаан, тыбыырбахтаан ылаттыыр. Амма Аччыгыйа

даҕ. Мэник-тэник; тэбэнэттээх, сүүрбүт-көппүт (оҕолор). ☉ Шаловливый, непоседливый (о детях)
Аҕысчай тараҕай Аҕыалайбыгыалай Уолаттар-кыргыттар Ууһаахтаа инилэр. П. Ойуунускай

туохт. Үөннэн-күрдьэҕэлэн; ханньаҥнаа-мунньаҥнаа. ☉ Притворяться; капризничать
Тэбэнэттээх буолан тэйиэккэлээтэ, Моһуоктаах буолан буорахтанна, Кубулҕаттаах буолан кубулуҥсаланна. Өксөкүлээх Өлөксөй

сыһ. Дьээбэлээхтик, мэниктик, үөннээхтик. ☉ Шаловливо, озорно, игриво
Ол дьахтар …… хара вуаль биллэ-биллибэт илимин курдат эмиэ да намыыннык, эмиэ да тэбэнэттээхтик, эмиэ да таайтарыылаахтык, эмиэ да аһаҕастык көрөн тырымнаппыт этэ. Софр. Данилов
Нина уоллаах кыыһы хардары-таары тэбэнэттээхтик көрүтэлээтэ. Э. Соколов
Кыысчаан уһуктаах сэҥийэлээх, төптөгүрүк ис-киирбэх сирэйдээҕэ, кыараҕас хара харахтара тэбэнэттээхтик көрөллөрө. «ХС»

прил. 1. албын, үөннээх; лукавый человек албын киһи; 2. (задорный) үөннээх, тэбэнэттээх, дьиибэлээх; 3. в знач. сущ. м., прост, (бес, дьявол) абааһы.

илгиэлэн диэнтэн тиэт
көрүҥ. Тэбэнэттээх уолаттар хаһан эмэ күүһүргээн хачыгырастахтарына эрэ, акыллан туран, нүксүгүр соҕус халыҥ, кэтит көхсүнэн илгиэлэммэхтээн дьарыйталыыр. Софр. Данилов

муҥатый диэн кур дук
Аспытынан тутахпыт, таҥаспытынан татыммыт диэн муҥарахсыйбакка, үөрэн-көтөн тэбэнэттээх оҕо саастарын атаарбыттара. «Кыым»
ср. тув. муҥгараар ‘грустить, унывать’

хадаардас диэнтэн холб. туһ. Научнай да эйгэтэ олбу хадаардаһыыта суох, биир түмсүүлээх этэ. В. Яковлев
Петялаах Маня икки ардыларыгар тэбэнэттээх хадаардаһыыны драматург диалог көмөтүнэн биэрэр. СЛ-9-10

чыскый диэнтэн тиэт
көрүҥ. Ордук мэниктэрэ, тэбэнэттээхтэрэ чыскыйбахтаан, тыбыырбахтаан ылаллар. Амма Аччыгыйа
[Кытай Бахсылааны] кылбадыйа турар кыстыктаах, …… чыскыйбахтыыр чыскылаах, иэрийбэхтии сытар игиилээх. МАП ЧУу

нареч. шаловливо, озорно, игриво; тэбэнэттээхтик оонньоо = шумно шалить; тэбэнэттээхтик күл = громко, игриво смеяться.