Якутские буквы:

Русский → Якутский

сухостой

м. 1. собир. куруҥ, куруҥах; 2. с. х. (время перед отёлом) уолуу кэмэ (хол. ынах уолара).


Еще переводы:

хохудал

хохудал (Якутский → Русский)

спаленный; хохудал дулҕа см. хохумал # хохудал бэс сухостой сосны.

көдөр

көдөр (Якутский → Якутский)

көдөр тиит — куруҥах. Сухое дерево, сухостой. Көдөр тиити үрдүнэн айанныыр баар үһү (тааб.: суор)

куруҥах

куруҥах (Якутский → Русский)

сухое дерево, сухостой; куруҥах тиит сухая лиственница; муҥур куруҥах киһи погов. человек, подобный сухому дереву без верхушки (о бездетном человеке).

куруҥсуй

куруҥсуй (Якутский → Якутский)

туохт. Хата, куура быһыытый (ойуур, тыа туһунан этэргэ). Начать засыхать, начать превращаться в сухостой (о лесе)
Тэнийэн улаатан хаалбыт уот куруҥсуйан, туу маһын курдук лыҥкыначчы хатан турар, бытархай мастаах, тыаны куугуначчы сиир. В. Яковлев

уолларыллыы

уолларыллыы (Якутский → Якутский)

аат. Ынах сүөһү төрүөн иннинэ ыаммат, уолар кэмэ. Время перед отёлом, когда молочный скот перестаёт доиться, сухостой. Ынах сыл устата түөрт төгүллээх физиологическай туругу ааһар: төрүөҕүн иннинэ соруйан уолларыллыыны, төрөөһүнү, үүттүйүүнү (үүт киириитин) уонна үтүрүмнээһини. Биэс т.

хохур

хохур (Якутский → Якутский)

даҕ. Күөх лабаалара суох, хаппыт, такырыччы тарпыт мутуктардаах (маһы этэргэ). Высохший, имеющий крючковатые высохшие ветви (о дереве). Куруҥҥа онон-манан хохур мастар тураллар
ср. др.-тюрк. хах ‘сухой, сушёный’, п.-монг. хухуур ‘сухостой’

куруҥах

куруҥах (Якутский → Якутский)

  1. аат. Туран эрэ хаппыт мас. Сухостой
    Биэс-түөрт көтөх кэриҥэ маһы мастыырбын аҕай кытта куруҥаҕым бүтэн хаалла. Н. Неустроев
    Тыаттан Тиэхээн икки сыарҕанан Куруҥах тиэйэн киллэрдэ. Дьуон Дьаҥылы. Тэҥн. курҕаайы, куруҥаайы
  2. даҕ. суолт. Куурбут-хаппыт, кураанах (үүнэн туран хаппыт маһы этэргэ). Сухой (о сухостое)
    Синньигэс куруҥах титириктэри илиитинэн турута тыытан, хас да сиргэ сылбахтыы кыстаабыт. Күннүк Уурастыырап
    Куула тыа куруҥах мастара хоолдьуктарынан кумахтаннылар. Эрилик Эристиин
    ср. др.-тюрк. хурҕах ‘сухой’, тюрк. курҕак ‘сухой, засохший’