м. 1. собир. куруҥ, куруҥах; 2. с. х. (время перед отёлом) уолуу кэмэ (хол. ынах уолара).
Еще переводы:
спаленный; хохудал дулҕа см. хохумал # хохудал бэс сухостой сосны.
көдөр тиит — куруҥах. ☉ Сухое дерево, сухостой. Көдөр тиити үрдүнэн айанныыр баар үһү (тааб.: суор)
сухое дерево, сухостой; куруҥах тиит сухая лиственница; муҥур куруҥах киһи погов. человек, подобный сухому дереву без верхушки (о бездетном человеке).
туохт. Хата, куура быһыытый (ойуур, тыа туһунан этэргэ). ☉ Начать засыхать, начать превращаться в сухостой (о лесе) Тэнийэн улаатан хаалбыт уот куруҥсуйан, туу маһын курдук лыҥкыначчы хатан турар, бытархай мастаах, тыаны куугуначчы сиир. В. Яковлев
аат. Ынах сүөһү төрүөн иннинэ ыаммат, уолар кэмэ. ☉ Время перед отёлом, когда молочный скот перестаёт доиться, сухостой. Ынах сыл устата түөрт төгүллээх физиологическай туругу ааһар: төрүөҕүн иннинэ соруйан уолларыллыыны, төрөөһүнү, үүттүйүүнү (үүт киириитин) уонна үтүрүмнээһини. Биэс т.
даҕ. Күөх лабаалара суох, хаппыт, такырыччы тарпыт мутуктардаах (маһы этэргэ). ☉ Высохший, имеющий крючковатые высохшие ветви (о дереве). Куруҥҥа онон-манан хохур мастар тураллар ср. др.-тюрк. хах ‘сухой, сушёный’, п.-монг. хухуур ‘сухостой’