1) кудрявый; вихрастый (обычно о маленьких детях); 2) торчащий из-под земли (о растениях).

даҕ.
1. Өрө күдээрийэн ыһылла сылдьар убаҕас лэппэччи кырыллыбыт баттахтаах (үксүн кыра оҕолор тустарынан). ☉ Имеющий слегка взлохмаченные жидкие, коротко подстриженные волосы (обычно о маленьких детях)
Кини [кыысчаан] сырдык күөх харахтааҕа, сэрбэгэр, муус маҥан баттахтааҕа, тэтэркэй кыракый уостааҕа. Л. Попов
Оо, сэгэртэйдэрим, Сэрбэгэр түүлээхтэрим, Сэгэйэр сэлииктэрим! С. Дадаскинов
Алталаах-сэттэлээх сэрбэгэр кыысчаан мин ыйытыыбыттан мунааран эдьиийдэрин өрө мыҥаата. С. Федотов
2. Намыһах, сиртэн арбах курдук элбэх салааланан үүммүт (үүнээйи). ☉ Низкий, густо разросшийся от самых корней (о растении)
Сэрбэгэр сигэ талахтар, Сибигинэһэ-сибигинэһэ, Сэбирдэхтэрин кытта кумуттулар. С. Васильев
Хараҕын сотто-сотто биир сири, сэрбэгэр талахтар үүммүт томтордорун одуулаһар. «ХС». Онно-манна сэрбэгэр сэппэрээктэр көстөллөр
ср. тув. селбегер ‘мохнатый’, кирг. сербегей ‘торчащий’