тыаһы үт. туохт.
1. Улахан, хатан тыаһы таһаартаа (хол., ат туйаҕа). ☉ Издавать громкий, звонкий стук, треск, цокот (напр., о копытах коня)
Арҕаа диэки сытыы анньыы тыаһын курдук ат туйаҕын тыаһа чабыгыраан иһилиннэ. Саха сэһ. II
Эмискэ кэннилэригэр аттар туйахтарын тыаһа тааска чабыгырыы түһэр. Н. Якутскай
Ол тэпсэҥнэһэ турдахтарына, ат туйаҕын тыаһа чабыгыраан, сыарҕа тыаһа сырылаан иһилиннэ. Р. Кулаковскай
2. Түргэнник уонна харса-хабыра суох саҥар-иҥэр. ☉ Говорить быстро и напористо
«Бэйэҥ биир харчыта суох олороҥҥун… Сүүрбэ биэс сүүһү мыынар ааттааххын!» — диэн кэргэнэ оһоҕун чанчыгар өйөнөн туран чабыгыраабыта. Н. Якутскай. «Куттаама, бырадьаага, миигиттэн тугу ситиһэр үһүгүнүй!» — диэн Суон Огдооччуйа чабыгыраабыта. «ХС»
Якутский → Якутский
чабыгыраа
Якутский → Русский
чабыгыраа=
учащ.-кратн. 1) издавать резкие трескучие звуки; 2) перен. говорить быстро и самоуверенно.
Еще переводы: