сущ
чэй

сущ.
чэй

м. I. вразн. знач. чэй; куст чая чэй ыарҕата; цветочный чай сибэкки чэй; крепкий чай хойуу чэй; 2. (чаепитие) чэй, чэйдээһин; во время чая чэйдии олорон; "# за чаем или за чашкой чая чэйдии олорон; давать на чай чэй харчытына биэр; приглашать на чай (или на чашку чая) чэйгэ (ыалдьыттата) ыҥыр.

сущ
(мн. ч. нет)
кучу

м. бот. кучу, куруҥ ото.

галька || галечный; үрэх чайа речная галька; чай таас мелкие камешки, галька; чай таас биэрэк галечный берег; чай таас түгэхтээх үрэх галечное дно реки.

n. tea [<Russ. чай]

1. аат. Кыра таас булкаастаах кырылас кумах. ☉ Крупный песок с мелкой галькой
   Чайдаах сир. ПЭК СЯЯ
   Бу кэмҥэ тыы сытыы тумса кытыл чайыгар сур гына анньылынна. В. Миронов
   [Миитэрэй] өрүс чайыттан кыра тааһы ылбыта. ФЕВ УТУ
2. даҕ. суолт. Кыра таас булкаастаах. ☉ Покрытый галькой, галечный
   Ат чай биэрэк устун хаамара дьалыһыйан түргэтиир. «ХС»
   Чай кытыллаах күөл. СГФ СКТ
   ◊ Чай таас көр таас I
   Иккиэн иһэбит ыҥыыр аттаах Чай тааһы үлтү кэстэрэн. С. Данилов
   Долгуннар аа-дьуо чай тааска күүгэннирэ сүүрэн тахсаллар. Н. Габышев
   Чай таастаах муора кытылыгар Ньайба бөһүөлэгин дьиэлэрэ дьэндэһэ үүммүттэр. «Кыым». Чай талах — туундараҕа үүнэр талах. ☉ Полярная ива. Чай талах тыллан эрэр
   ср. др.-тюрк. сай ‘каменистое место вулканического происхождения; пустынная равнина’, хак. сай ‘галька; мель’, тув. сай ‘речная коса’, алт. чай ‘галька; мель’, хант. сэй ‘песчаный плёс, песок’