туохт.
1. Тугу эмэ тугунан эмэ кыра-кыратык оҕус, охсуолаа. ☉ Несильно ударять чем-л. по чему-л., тюкать
«Оттон үгүс көмүһү да булбатарбын, саатар муунта аҥаарын да курдук көстөрө буоллар!» — дии саныы-саныы тооройон чокуйар. Н. Якутскай
Уһааттаах уулара халыҥ гына тоҥмут. Ону Маша үлтү чокуйан бытарытан биэрдэ. А. Сыромятникова
Онно [чууркаҕа] тааһын ууран туран, өтүйэтинэн аҥаар, уһуктаах муннугун чокуйбута. «Кыым»
2. Кими эмэ кэһэтэр эбэтэр өлөрөр курдук кырбаа, дьакый. ☉ Бить, колотить кого-л. для острастки; убить, уничтожить кого-л.
Сотору ол Коля оҕо улууска барар үһү. Онно тоһуйан, чокуйан баран, сирдээн тимирдэххинэ, халлааннаан көттөххүнэ сөп. Болот Боотур
Улахан эбит, ол биир эмэ түөкүнү чокуйан, кэһэлтэ таһаараллара? А. Сыромятникова
Уол саба сүүрэн ситэн ылар уонна тутан кэлбит маһынан чокуйар. И. Бочкарёв
♦ Оройун (баһын) чокуй — оройун аллар (тобул) диэн курдук (көр орой II)
Ороспуой кэлэн харчыны түөһээри гыннаҕына, баһын чокуйуллуо. Суорун Омоллоон
Хаһан эрэ эдэрбэр боксуор этим. Бэйэлэрин оройдорун чокуйуохпут. ЭКС ТБТ
ср. др.-тюрк., тюрк. тохы, тоху, чоку, монг. цохих ‘бить, ударять’