тыаһы үт. туохт. Туохха эмэ (хол., чигдигэ эбэтэр мууска) кэлэн түһэн сытыытык, хатаннык тыаһаа (хол., түргэн сырыылаах ат туйаҕын биитэр анньыыны этэргэ). ☉ Ударяясь обо что-л. (напр., об утоптанный снег или лёд), издавать пронзительный, режущий слух звук (напр., о копытах резвого коня или пешне)
Көҕөннөөх эбэ киэҥ иэнигэр сүүһүнэн анньыылар чыбыйбыттара. С. Никифоров
Арай биир киэһэ тиэргэҥҥэ ат туйаҕын тыаһа өрө чыбыйан кэлэн тохтуур. В. Иванов. Биэ сиэлэн дьигиһийэн, түөрт түөрэм туйахтара тоҥ хаарга сытыытык чыбыйдылар. ПГерВ ХТ