издавать дробный глухой стук; брякать.

брякать (обычно о небольших деревянных предметах).

побуд. от талыгыраа = брякать (обычно небольшими деревянными предметами).

учащ.-длит. брякать, звякать; бренчать; күлүүс халыгыраата звякнул замок.

побуд. от толугураа = брякать, стучать (чём-л., свободно вложенным во что-л. широкое).

1) бряцать, брякать, звенеть (от аарык) алтан аарыга аарыгырда (ск.) забренчали медные побрякушки (бубна) 2) перен. хвастать, хвалиться

брякающий, звякающий; бренчащий; халыгырас тыас бренчащий звук. халыгырат= побуд. от халыгыраа = брякать, звякать, бренчать чём-л.; күлүүһү халыгырат= звякать замком.

тыаһы үт. туохт. Туох эмэ иһигэр кытаанах эттиктэр бэйэбэйэлэригэр охсуллалларын курдук тыаһаа. ☉ Брякать, побрякивать. Хаамтаҕын аайы ботуоҥкатыгар туох эрэ толургуур

1) звукоподр. брякать; постукивать; буочука иһигэр буөтэ толугу-руур в пустой бочке брякает затычка; сүрэҕим толугуруу мөҕүстэ = сердце моё сильно заколотилось; 2) свободно болтаться; тоһоҕо толугураан хаалбыт кол разболтался.

тыаһы үт. туохт. Кыра хаптаҕай туох эмэ маллар бэйэбэйэлэригэр охсуллалларын курдук тыаһы таһаар; тэҥ арыттаахтык «халыр-халыр» тыаһаа. ☉ Брякать, звякать (напр., о плоских небольших металлических предметах); дробно постукивать
[Манчаары] илиитэ-атаҕа хас хамсаатаҕын аайы халыргыыр хандалыга тиһиллибиттэр. Софр. Данилов
Остуол чаһыта, туга эрэ босхо барбыт курдук, улаханнык халыргыы тыаһыыра. В. Яковлев
Аан тыаһа, эмиэ халырҕаан баран, аһылла түстэ. Эрилик Эристиин
Сиэбигэр харчыта халырҕаата. ЯРС
ср. алт. калыра ‘громыхать, греметь, грохотать, брякать’