1) иметь сильно утолщённый или широкий верх; кэбиһиилээх от саллайбыт стог сена очень широк вверху; 2) иметь очень большую голову,

1) расширенный вверху; расширяющийся кверху; тэллэгэр иһит сосуд, расширяющийся кверху; 2) обвислый, отвислый; тэллэгэр уос отвислые губы # тэллэгэр сэлээппэ широкополая шляпа.

нареч. 1) поверху, сверху; үөһэнэн суруй = писать сверху (напр. школьной доски, листа); 2) в вышине; наверху, вверху (проходить, пролетать); үөһэнэн самолёт ааста в вышине пролетел самолёт.

1. нареч. наверху, вверху; наверх, вверх; күн үөһэ ойбут солнце поднялось; үөһэ олорор он сидит наверху; 2. послелог, упр. осн., исх. п. на, над, выше; халлаан үөһэ на небе; күөл үөһэ над озером; быһыттан үөһэ выше плотины # үөһэ тыын = вздыхать.

I
туохт. Ураҕастары сиргэ батары анньан, төбөлөрүн холбуу баайан, ураһа курдук туруоран, ол үрдүгэр оту кэбис (уһун ардахха, хол., сииктээх оту). ☉ Стоговать сено поверх жердей, воткнутых в землю по кругу и связанных вверху конусом (во время дождей)
Урут уһун ардахха оту ураалыыллара. ПАЕ УуАХО
[Кыра Баһылай:] Эрдэтээҥҥи сииктээх лэкээ бугуллары, ардаҕа да дохсуна, курдары ааспыт, ол иһин ураалаан кэбистибит. С. Маисов
II
туохт. Ураа хаһыытаа. ☉ Кричать ура
Биһиги эмиэ «ураалаан» ньиргиппитинэн кинилэри кытта тэҥҥэ сырса турдубут. «ХС»

1. аат.
2. Үрдүк үөрүүкөтүү, кыайыы-хотуу, соргу көтөҕүллүүтэ. ☉ Победа, успех, торжество, триумф
   Быстах кыайыы өрөгөйүгэр бандьыыттар кылгас бириэмэҕэ көрүлээбиттэр. Амма Аччыгыйа
   [Эн сэрииттэн эргиллибиккэр] этэргэ дылы, биһиги да алааспытыгар өрөгөй үктэммитэ. С. Тарасов
3. Туох эмэ муҥутаан күүһүрбүт, сайдыбыт кэмэ, үгэнэ. ☉ Высшая точка, апогей развития чего-л.
   От үрэх, Чоочо оттуур ходуһата. От үлэтин өрөгөйө. В. Протодьяконов
   Тохсунньу ый саҥатыгар, тымныы өрөгөйүгэр, Хаппытыан Чолбоонобу ыраах суолга атаардылар. А. Сыромятникова
   Өлөксөй төрөөбүт оройуона, Үлэ-хамнас өрөгөйө. С. Васильев
4. даҕ. суолт. Үөрүүлээх-көтүүлээх, кыайыылаах-хотуулаах, соргулаах. ☉ Радостный, победный, торжественный
   Өстөөҕү өлөрсүҥ, саастааҕы дьаныйсыҥ, Өрөгөй үктэллээх саргыны салайсыҥ! Күннүк Уурастыырап
   Үөрүү, өрөгөй күннэрэ Өрүүтүн көһүннүннэр, Хомолто хара түүннэрэ Хоммокко төнүннүннэр. И. Эртюков
   ♦ Өрөгөйө үрдээтэ (улаатта) — кыайда, кыайыылаах таҕыста, күннээтэ. ☉ Он вышел победителем, восторжествовал
   Үрүҥ оҕус саҕа өрөгөйүҥ улааттын, саар булгунньах саҕа саргыҥ салалыннын. Саха фольк. Ону, эрэттэр эрэ буолларгыт, ол ат туоһахтатын маҥнайгы ытыыга таптаргыт эрэ биһиги өрөгөйбүт үрдүөҕэ, биһиги соргубут сонуоҕа. Эрилик Эристиин
   ср. др.-тюрк. өрки ‘находящийся вверху; занимающий высокое положение; сверх’