прил. прост. 1. (распутный) содур; 2. (проказливый, вороватый) дьээбэлээх, түөкүн.

даҕ. Ылыгас, харайа сылдьар. ☉ Вороватый, нечистый на руку
[Соруока] Хаһаайыстыбаннай үлэҕэ хабааннаах, Харайыгаһынан, харамынан талааннаах, Кыраҕы, кыраны булугас, Кыһамньылаах, сырыыны кыайыгас. Болот Боотур

даҕ. Ону-маны кыраны уорар. ☉ Ворующий по мелочи, вороватый
Чабычахтаах үүтүн үрдүн Чалбаабыта-холбообута Чахчы кыбыгас хотука. К. Туйаарыскай
Бардам бааһынай этэ Клим: Өлөр иһээччи, кыбыгас. Н. Некрасов (тылб.)

1) побуд. от кылай=; 2) перен. разг. смотреть воровато; смотреть краешком глаза.

даҕ. Оҕуруктаах, уорааннаах, иҥсэлээх. ☉ Вороватый, жадный, алчный
Тимир биристээҥки үтүлүгүн куруҥ тиит быһаҕаһын саҕа куорай дархан илиитигэр сэксэччи анньынан кээспит. ПЭК ОНЛЯ III
Умсары уураахха түбэһэммин Уһун хонуктаах Уһуктаах олбуордаах Улуу куорай остуруокка угуллубутум. Е. Иванова
Суобаһы уонна чиэһи Кудулу куорай куртахха куллурҕаччы куттахха Иҥэрэн, дьэллэйэн иһэр. К. Туйаарыскай
◊ Куорай далаан ытыс (илии) — харбааһыннаах, иҥсэлээх ытыс. ☉ Загребистая ладонь (рука). Куорай далаан ытыстаах куду харбаабатын
ср. монг. хаҕур ‘обмануть, провести; соблазнить’

1. уоруйах 1 диэн курдук. Ылыгастар, иччитэ суох сытары ааһа хаампаттар бу дойдуга аатыраллар үһү. Софр. Данилов
   Оо дьэ, манна ханна үлэлииллэрэ биллибэт ылыгастар элбэхтэр. Н. Габышев
2. даҕ. суолт.
3. Уорар, кыраны кыбар идэлээх. ☉ Имеющий склонность к воровству по мелочам, вороватый
   Кини бэрт суостаах, кыыһырымтаҕай, бэрт ылыгас тээтэ этэ. А. Софронов
   Куорат киһитэ, бука, ылыгас буолуоҥ. Күндэ
   Анфиса, хайа уонна кыраны ылыгас идэлээх дэһэллэр. Н. Габышев
4. кэпс. Бэйэтигэр сыһыарар, туора көрбөт, тэйиппэт (атыыр биэҕэ сыһыанын этэргэ). ☉ Не проявляющий отчуждения, легко принимающий (кобылу в табун — о жеребце). Аһаҕас харахтаах, сэргэх атыыр туҥуй биэни ылыгас, буоһатымтыа буолар. Сылгыһыт с.
   ♦ Ылыгас илии көр ылыгас
   2
   1 диэн курдук. Үөннээх өттүк, Хос иҥэһэлээх Хоро тэбиэн аттаах, Ылыгас илии, Ыҥырар айан, Ытык кырбыйдаан обургу. П. Ойуунускай