1) начинать гнить, трухляветь; 2) перен. дряхлеть, стареть.

гнить, протухать; ымыйбыт эт протухшее мясо; ср. сытый=.

становиться сырым, гнилым; отсыревать, гнить; от түгэҕэ луҥкурбут низ стога сгнил, стог снизу подгнил.

несов. 1. (гнить) көймөһүн, бус, сытый; 2. разг. (вариться на медленном огне) бус, а^тан киирэ бус.

1) приобретать какой-л. запах; источать запах; 2) перен. разг. начинать гнить, портиться; эт сыттыйбыт мясо начинает портиться.

несов. 1. (гнить) сытый, уоттуй; 2. (слабо гореть) сирэлий, уоттаах буол; под, пеплом тлели угли күл анныгар чохтор уоттаах сыппыттара; 3. перен. (теплиться) кыламнаа.

1) гнить, портиться; эт сытыйбыт мясо испортилось; бу дьиэ муостата сытыйбыт половицы этого дома сгнили; сытыйан хаал = испортиться; сытыйбыт сыт гнилой запах; сытыйбыт тэллэй сгнившие грибы; 2) перен. разлагаться, развращаться; өй-санаа өттүнэн сытый = морально разложиться.

туохт., эргэр. Өр туран, кыратык сыттанан буорту буолан бар (хаһааныллыбыт ас туһунан). ☉ Едва тронуться порчей (о мясе или рыбе с душком). Эт сыһыктыйбыт
ср. тюрк. чызык, чызыг ‘гнилой’, сызы, чызы ‘гнить, издавать дурной запах’

туохт., эргэр. Сытый, сытыйан үрэллэ сылдьар буол. ☉ Гнить, портиться, разлагаться
Тууһу бэрэмэдэйтэн ылаҥҥын, иһэ ыраастаныллыбыт куһу тууһаан ис. Бачча итиигэ имирэн хаалыа, сахсырга ыһыа. Далан
Бокуонньук эмээхсин остуолга сытар, буоска курдук саһардар даҕаны, имирэн өссө да буортутуйа илигэ. А. Пушкин (тылб.)

туохт., кэпс. Сытыйан, сыттанан, дьүдьэйэн бар. ☉ Начинать гнить, протухать (напр., о рыбе, мясе), утрачивать свежесть, портиться, застаиваться. Балык луугурбут.  [Уйбаан] ууга луугурбут уһааты өрө тута сылдьыбытын аҕам бэркиһиирэ. Саха сэһ
1977
[Арыгы иһэртэн] быар улам-улам кыччыыр, хайдах эрэ мырчыстан хаалар, быар тымырдара, ыга баттаналлар, олорго хаан өр туран луугурар, баттааһын үс-түөрт төгүл үрдүүр. УФГ ӨТАҮТ