несов. 1. (издавать грохот) ньириһий, лиһигирээ; 2. см. грохнуть.

издавать тяжёлый грохот, сильный глухой стук; хайаттан таастар аллара лүһүгүрээтилэр с горы с грохотом покатились глыбы камней.

и. д. от ньиргиһий = грохотанье, громыханье ; грохот, гром; муус хайдан ньиргиһийиитэ иһиллэр слышно, как с грохотом трескается лёд.

несов. 1. (издавать грохот) лиһигирээ, лүһүгүрээ; 2. разг. (громко смеяться) күлэн лаһыгырат, күлэн күһүгүрэт.

аат. Тохтообот тыасуус. ☉ Несмолкающий грохот
Абыйаассыйа ньиргиэрэ, тааҥкалар кирбийиилэрэ, ыстыык килбэҥэ. Амма Аччыгыйа

сов., однокр. 1. (издать грохот) ньир гын, лиһигир; 2. кого-что, разг. (бросить с шумом) ньир гыннар, лиһигир гыннар.

аат. Үрүт үрдүгэр тугу эмэ гыныы, гына сатааһын. ☉ Грохот, шум (упорного, напряженного труда). Үлэ бүтэрэ чугаһаан, онно кирбиэһин, манна кирбиэһин

сиксийии, сиидэлээһин (улэ көрүҥэ: хостоммут чоҕу, ултүрүтуллүбүт урууданы үлтүркэйдэрин кээмэйдэринэн сиидэлээн (наардаан) араартааһын, суортааһын, сорох түбэлтэҕэ уутун сүүрдүү, куурдуу (обезвоживание). Аналлаах эрэһиэнкэ сиидэ — сиксиир туһа-ныллар (грохот).)

мытаара (кумахтан сууйан көмүһү хостуур үлэҕэ Сибииргэ киэнник туһанылла сылдьыбыт мае механизм. М. биир эбэтэр икки эрэһиэнкэ сиидэлээх (грохот), ууну сүүрдэр уонна көмүс кыырпахтарын сөҥөрдөр суолах курдук иннэри хоруудалаах буолар.)

даҕ. Сөҕүмэр улахан, дөйүтэр; ньиргиэрдээх; дьүүлэ-дьаабыта биллибэт (айдаан, содуом, кыргыһыы). ☉ Оглушительный, невообразимый (шум, грохот)
Дьэ, доҕоор, манна баар эбит дьиҥнээх аарбыйалаах айдаан, араллаан тахсыбыт сирэ. «Чолбон»
Дьэ манна [умайбыт дэриэбинэҕэ] аарбыйалаах айдааннаах сиһиктэһии саҕаланна. «ХС»