аат. Туох эмэ саҕата, кытыыта (хол., тыа, хонуу уо. д. а.). ☉ Край, конец, окраина чего-л.; опушка (леса)
[Оҕолор] кэриигэ тиийэллэрин кытта чыычаахтар чырыптаһа көрсүбүттэрэ. П. Тобуруокап
Сыһыы соҕуруу кэриитэ, иҥнэри баттаммыт курдук, аллараа сытар. У. Нуолур
Өтөх кэриитигэр сырдык бэс чагданы кытта ыаллаһан, били пиэрмэбит хотоно …… субуруйан олорор. Э. Соколов
Ньурба киэҥ хонуутун арҕаа кэриитинэн үс сүүсчэкэ саалаах киһи киирэн иһэр эбит. Д. Токоосоп
◊ Кэрии (кэрискэ, кэриэн) тыа — хонуу, өрүс кытылын устун быстыбакка, уһуннук кыйа бара турар тыа. ☉ Лесная гряда, далеко протянувшаяся вдоль чего-л. (напр., вдоль реки)
Кэрии тыалар төбөлөрө солотуу дуйунан сотуллаллар. М. Ефимов
Килбиэн көмүс күммүт кэрии тыаҕа түстэ. М. Тимофеев
Кини [Өлүөнэ] илиҥҥи кэрии тыалара ырыыхыраах күөх күдэрик буолан көстөллөр. П. Филиппов