туохт., кэпс.
1. сөбүлээб. Олус түктэритик, толоостук, киһи сүөргүлүөх курдук быһыылан. ☉ Вести себя непристойно, неприлично, недостойно
[Долгунуоп:] Хайдах дьаабылана сылдьаҕын, ааты-суолу алдьатан? Амма Аччыгыйа
[Бандьыыттар] сорохторо хаама сылдьан аһаан-сиэн дьаабыланаллар: тута сылдьан элийэ-элийэ эт сииллэр, кытыйалаах миини кэриһэн иһэн сыпсырыйаллар, уҥуох охсон, силиитин чупчуруйаллар. Д. Токоосоп
Ким эрэ киниэхэ арыгы кутан үҥүлүппүтүгэр итирбитэ буолан дьаабыланан эрдэҕэ. «ХС»
2. ахсарб. Туох да толкуйа, бэлэмэ суох бэйэҥ саныыргынан оҥор, хайдах түбэһиэх буол, гын. ☉ Делать, совершать что-л. по-своему, бездумно, поступать, вести себя как вздумается, как заблагорассудится
Үөрэҕэ суох дьон биһиги, ыалдьа түстэрбит эрэ, абааһы сиэтэҕэ дии-дии, ойууннатан дьаабыланабыт. А. Софронов
[Марыына:] Эчи ким билэр, доҕоор! Тугу-тугу дьаабыланан эрэр буоллугут! Н. Неустроев
Бу өйдөөҕүмсүйэр акаарылар хайдах да дьаабыланныннар. Н. Лугинов
Якутский → Якутский
дьаабылан
Якутский → Русский
дьаабылан=
возвр. от дьаабылаа = 1) вести себя непристойно, безобразничать; дьаабыламмыт он набезобразничал; 2) выступает в роли модального гл. и выражает отриц., ирон. или шутл. отношение говорящего к предмету высказывания: кини эмиэ тыл этэн дьаабыламмыт он, такой-сякой, видите ли тоже высказался.
Еще переводы: