несов. см. изувёчить(ся).

1. прич. от изувечить; 2. прил. эмсэҕирбит, оһолломмут.

туохт., кэпс. Ким эмэ илиитин-атаҕын өлөр, эчэт. ☉ Калечить, изувечить кого-л.

туохт. Кими-тугу эмэ оһоллоон эмсэҕэлэт, өлөр. ☉ Нанести травму кому-л. (возможно, смертельную), увечить, поранить, ушибить
Миитэрэй дэҥнээбит хараҕын саба туттубутунан, хаҥас хараҕынан көрбүтэ, Мооһой Көстөкүүн атыттан түһэн эрэр эбит. Амма Аччыгыйа
Атаҕын улаханнык дэҥнээн, үлэлиир кыаҕыттан тахсан, Силип нөҥүө күнүгэр сыбыдах оҕуһунан дьиэлээбитэ. Күннүк Уурастыырап
Дьэппириэмҥэ бу күн эмиэ булт тосхойботоҕо - баара-суоҕа биир куобаҕы дэҥнээбитэ. В. Яковлев