1) кочерга; 2) клюка.

1) клюка; 2) кочерга.

ж. 1. баттык тайах; 2. обл. (кочерга) күлүүкэ, үөттүрэх.

аат. Оһох чоҕун булкуйарга аналлаах, аҥаар уһуга токур тимир. ☉ Кочерга, клюка
Мордобеев оһоҕу булкуйа турбут тимир күлүүкэтэ оһох иһигэр сытарын харбаан ылар. Н. Якутскай
«Оҕом, бүгүн, хата, эрдэ кэллэ», — Маайа эмээхсин үөрэ көрүстэ, күлүүкэни ылан, оһоҕун чоҕун түгэҕэр чөмөччү аста. М. Попов. Сүгэҥ, баһымньыҥ, булуугуҥ, долбуургар турар туох баар дьиэҥ тээбиринэ: чугуунуҥ, ытарҕаҥ, күлүүкэҥ — барыта куорат дьонун оҥоһуктара. М. Алексеев

аат. Көмүлүөк оһоххо үчүгэйдик умайдын диэн хардаҕастары хамнатар, булкуйар мас. ☉ Кочерга, клюка (обычно деревянная)
Кэтириис, хоруорбут хардаҕас төҥүргэстэрин үөттүрэҕинэн холботолоон баран, эбии хардаҕастары уурбутугар балаҕан иһэ сырдыы түстэ. Н. Якутскай
Бүдүгүрэ кырдьыбыт оҕонньор, үөттүрэҕинэн уотун күөдьүтэ, оһоҕор аргынньахтаан олорор. М. Ефимов
Уол дьиэҕэ киирэн, үөттүрэҕинэн умайа турар хардаҕастары анньыталаан биэрэн баран, иттэ турда. Р. Кулаковскай. Якут. уот ‘огонь’ + тирэх ‘опора’, тирээ ‘опираться’

л. 1. (бес, дьявол) абааһы; 2. бран. абааһы, илиэһэй; # чёрт возьми! или чёрт побери! абааһы!, абааһы баара!; к чёрту! (послать, бросить и т. п.) сах сиэтин!, үөдэн тастын!; иди к чёрту! киэр бар!; до чёрта абааһы курдук элбэх; это ни к чёрту не годится бу туохха да наадата суох; чёрта с два! оннук эрэ буолбатах!; сам чёрт ногу сломит абааһы да иҥнэн охтор иэдээнэ (туох да бэрээдэк суох); чем чёрт не шутит! абааһы туохха тиэрдибэтэ баарай!, туох буолбата баарай!; чёрт знает что! тугун сах билэр!; жить у чёрта на куличках үөдэн түгэҕэр олор!; ни богу свечка, ни чёрту кочерга погов. таҥараҕа да чүмэчи, абааһыга да үөттүрэх буолбатах.