лечить; ыарыһаҕы эмтээ = лечить больного; эмтээн үтүөрт = вылечить кого-л.

ангина; ангинаҕын эмтээ = лечить ангину.

лечить, вправлять кости (о якутском лекаре).

с. 1. (по гл. лечить) эмтээһин; 2. (по гл. лечиться) эмтэнии.

гипнотизировать; көрөн гипнозтаа = гипнотизировать взглядом; гипнозтаан эмтээ = лечить гипнозом.

разг. трахома; торохуома сыстыганнаах ыарыы трахома — заразная болезнь; торохуоманы эмтээ = лечить трахому.

1) залечивать, лечить (рану); 2) давать зарастать, порастать чему-л. чём-л.; ханаабаны оһорума не давай зарастать канаве.

м. 1. (состояние, вызываемое внушением) гипноз (гипнозка тартаран утуйуу); впасть в гипноз гипнозтан; 2. (усыпление посредством внушения) гипнозтааһын; лечить гипнозом гипнозтаан эмтээ.

туохт. Эмтээ, уҥуох тостуутун, бүлгүрүйүүнү тут (анал медицинскэй үөрэҕэ суох, үөрүйэҕинэн, отунан эмтээччи туһунан этэргэ). ☉ Лечить, вправлять кости (о народных лекарях)
[Күлүк:] Сорох ыалга ыллаан, сороҕу отоһулаан, үөрүүгэ түбэстэхпинэ — үөрсэн, ыарыыга түбэстэхпинэ — ыарыылаһан, өлбүккэ — көтөхсөн сылдьабын. А. Софронов
[Отоһут эмээхсин:] Чэ, кэбис, доҕоор, киһи сатаан отоһулуо суох, дьэ сатанаары гынан эрдэҕинэ, тохтотон кэбистигит. Эрилик Эристиин
ср. др.-тюрк. отала ‘лечить, исцелять’

аат. Ыарыһаҕы имэрийэн эмтиир идэлээх киһи. ☉ Человек, умеющий лечить разминанием, растиранием, овладевший искусством народного массажа
Мырдыс ойуун отоһут, хаанньыт, илбииһит, алгысчыт уонна кырыысчыт, быһата дэгиттэр идэлээх, бүтүн улуус үрдүнэн сураҕырар ойуун. А. Бэрияк