разд.-кратн. от талыгыраа = побрякивать (обычно о небольших деревянных предметах).

разд.-кратн. мерно звякать, побрякивать; суумкатыгар иһиттэрэ халыр-дыыллар в сумке у него побрякивает посуда.

тыаһы үт. туохт. Туох эмэ иһигэр кытаанах эттиктэр бэйэбэйэлэригэр охсуллалларын курдук тыаһаа. ☉ Брякать, побрякивать. Хаамтаҕын аайы ботуоҥкатыгар туох эрэ толургуур

тыаһы үт. туохт. «Кылыр-кылыр» гынан арыттаахтык тыаһаа. ☉ С определенным интервалом издавать звякающие звуки, побрякивать, позвякивать
[Угаарап] куругар кыаһаан курдук иилиммит элбэх күлүүстэрэ кылырдаабытынан киирэн кэлбитин төгүрүйэн кэбиһэллэр. Амма Аччыгыйа
Кыаһааннара кылырдаан, күҥэһэ, ойбон тимирдэрэ килбэҥнэһэн, дүҥүрүн охсуута улааттар улаатан, тиҥийэн-таҥыйан киирэн барар. Күннүк Уурастыырап
Оттуллубут билиитэҕэ оргуйбут чаанньык хаппаҕа кылырдыыр. «ХС»

тыаһы үт. туохт. Арыттаахтык «халыр-халыр» тыаһаа; босхо баран хамсаа. ☉ Дробно, с некоторым интервалом позвякивать, побрякивать; свободно болтаясь, издавать брякающий звук
Кыһыҥҥы уһун күннэргэ ыал ахсын талкы тыаһа халырдыыр, кылырдыыр. Хомус Уйбаан
Аан олуура халырдаата. М. Шолохов (тылб.)
Суумкатыгар иһиттэрэ халырдыыллар. ЯРС

арыт. тыас туохт.
1. Биир тэҥ арыттаахтык хатыланан «чалк-чалк» тыаһаа (хол., таммах, чаһы тыаһын этэргэ). ☉ Равномерно капать, стекать по капле, издавая характерные звуки «кап-кап» (напр., о жидкости), мерно постукивать, тикать (напр., о часах)
Көөдөҥ Уйбаан остуолга чаллыргыы турар чаһыны кыҥастаспыта. П. Аввакумов
Всеволод Ильич, суолтан туораан, ахсаабакка чаллыргыыр уу симик тыаһын иһиллии, муора саамай кытыытыгар киирбитэ. Ю. Рытхэу (тылб.)
Быйыл саас эрдэ, эмискэ кэллэ, дьиэлэр сарайдарыттан таммахтаан чаллырҕаата. А. Куприн (тылб.)
2. Чычаас ууну тыастаахтык кэһэн хаамп эбэтэр ууну таһыйар тыаһы таһаар. ☉ Издавать всплески, хлюпать, чавкать (напр., при ходьбе по чему-л. жидкому или вязкому)
Кур оттоох кутаҕа чаллырҕаан, Балыктар сырбаҥныы оонньууллар. Эрилик Эристиин
Арай көлүччэ эрэһэ долгуннара, кытыл кумаҕар охсуллан, бүтэҥитик чаллыргыы тыаһыыр. П. Степанов
Атаҕым анныгар уу чаллырҕаата. ЯРС
3. көсп. Тыастаахтык айаххын тыаһат, чамырҕат. ☉ Громко, звонко чавкать. Айаҕын чаллырҕатан аһыыр оҕо
4. көсп., сөбүлээб. Мээнэ солуута суоҕу саҥар. ☉ Говорить глупости, молоть чепуху
Нохоо! Аҕала оҕус, чэ тугу чаллыргыы тураҕын. Саха ост. I
Сахаар Охонооһойоп хайыы үйэ куттаммыта ааһа охсон, өйдөөҕүмсүйэн чаллырҕаан эрэр эбит. Амма Аччыгыйа
ср. др.-тюрк. чал ‘ударять, бить, выколачивать, доводить до сведения’, чалдыр-чалдыр эт ‘издавать глухой дробный звук, глухо побрякивать’