разг. 1. (вор) алдьатан уорааччы; 2. (погромщик) урусхаллааччы.

I
аат. Сүөһү, кыыл эбэтэр киһи бэйэтиттэн атыҥҥа суоһа-суодала. ☉ Злость, жестокость, свирепость
Өстөөх кыыл биллин, ньургун дьоруойдар, Кырдьыкпыт иһин кырыкпыт бэрдин! Эллэй
Ыгым сордоохпун. Кыайардыы төрөппүт оҕобор кырыгым киирэр. Сэмээр Баһылай
Ыраахтааҕы ыар кырыгын Ыама-дьаама туолла. «ХС»
Сүлүөммүн кэттим, үҥүүбүн ылан туттум мин ыга, Сүрэҕим, хапса охсоору, сүрдээх этэ кырыга. Ш. Руставели (тылб.)
ср. др.-тюрк. хырук ‘погромщик, разрушитель’
II
көр кырлык. Күһүн. Оттон-мастан сэбирдэх Күрүлүү тохтор. Оо, элбэх! Ити кэмҥэ биир кэрэ кыталык Иннибэр ыллыыр: «Кырык!», «Кырык!» С. Дадаскинов

I
аат. Суос, уор, дьулаан. ☉ Ярость, злость, гнев
Муҥурдаммат буоллун хобо Илбиһирэр кыырыгынан, Долгулдьуйар күөхтээх хочо Иэйэн ааһар сайынынан?! В. Миронов
Кыһалҕата суох, Кыырыга суох Кыыл таба Кынталлан, Чэрэччи туттан, Дэгэллэн турда. К. Туйаарыскай
ср. др.-тюрк. хырух ‘погромщик, разрушитель’
II
кыырык төбө фольк. — онон-манан маҥхайан, туртайан эрэр баттахтаах төбө. ☉ Седеющая голова
Аал уотум иччитэ Быыра бытык, Кыырык төбө, Күөнэ көҕөччөр Хатан Тэмиэрийэ Кыырыктыйан, кыыһыран Кыымҥын тэйитэҥҥин Кырсы тэһэ сиэмэ! С. Дадаскинов
«Дьэ, ытык кырдьаҕас, бырдьа бытык, кыырык төбө, эн маны барытын сыта-тура, сыыйа-сыппайа ааҕыаҥ, билиигэр билии эбиниэҥ үһү», — диэтэ Көстөкүүн уол. Н. Заболоцкай
ср. хак. хыр ‘серый, чалый (масть лошади), седой’