размахивать чём-л., ударять чем-л. обо что-л. (сильно, широко размахивая руками, без разбора); маһынан сабыы тур = стоять, размахивая, ударяя палкой (сильно, беспорядочно); үлтү сабаа = бить, ударять кого-что-л., по кому-чему-л. (сильно, нещадно); маска сабаа = колотить по дереву (сильно, беспорядочно).

туохт., кэпс. Тугу эмэ тугунан эмэ үрүт-үөһэ харса суох кулаа эбэтэр туохха эмэ саба охсуолаа. ☉ Бить, колотить, сбивать кого-что-л. чем-л. «Бу туох ааттаах бултаах сирэй, доҕоор? Дьоҕойон өлөөрү гыннаҕым дуу?» — диэн саһылын тииккэ үлтү сабаата. П. Ойуунускай
Бэл диэтэр, эһэни бэйэтин Сабырҕаҕыттан ылан Сахсыйа түһэн баран, Маска сабаан Баһын хампарытар Алдьархайдаах күүстээх. Р. Баҕатаайыскай
[Уйбаан] кэтэ сылдьар хомуһуолун уста биэрэр да уоту сабаабытынан барар. Р. Кулаковскай
Матаһыйбыт суон дьахтар, суолга уунутары тахсан, Хаппытыаны кураанах сарт тымтайынан түбэһиэх сабаата. А. Сыромятникова
ср. др.-тюрк. сапы ‘махать, трясти’, тюрк., монг. саба ‘бить, колотить, хлестать’