побуд. от сабырҕаа = 1) быстро и сильно ударять, шлёпать (напр. мокрой тряпкой); 2) энергично и быстро сосать (матку — о телятах и жеребятах).
Якутский → Русский
сабырҕат=
Якутский → Якутский
сабырҕат
тыаһы үт. туохт. Тугу эмэ тугунан эмэ «сап-сап» гыннара охсуолаа. ☉ Бить, ударять по чему-л. мягкому или чем-л. мягким (напр., мокрой тряпкой), издавая шлёпающие звуки, шлёпать
Ийэтэ Балааҕыйа, баар-суох бурдугун тохторон, Кыһыллаайыны талаҕынан сабырҕаппыта. Л. Попов
«Этэрбэһин адьас сиэбит дии, ибили кэһэн кэбиспит», — дии-дии ийэм, инчэҕэй этэрбэспин уһулу тардан ылан, көхсүбүн сабырҕатар. Н. Тарабукин (тылб.)
△ Туох эмэ хойуу аһы баһан тыастаахтык уобалаа. ☉ Хлебать какую-л. густую пищу, шлёпая губами
Ыраас нууччалыы дьиэҕэ халыҥ, киппэллибит көҕүстээх киһи аһаан сабырҕата олорор. М. Доҕордуурап
△ Эмиийи тыастаахтык обор, эмп (ньирэйи этэргэ). ☉ Сосать матку, причмокивая губами (о телятах)
Таһырдьа томторуга суох торбостор, ийэлэрин эккирэтэ сылдьан эмэн сабырҕата-сабырҕата, төттөрү-таары тойтороҥноһоллоро. Р. Кулаковскай
Еще переводы: