не желать отпускать кого-л., оставаться без кого-л. (обычно о капризных детях, не желающих оставаться без родителей); оҕо ийэтин сайыһан ытыыр ребёнок плачет, не желая отпускать мать.

v. to be unwilling to let someone go

туохт.
1. Кими, тугу эмэ кытта барсаары талас, хаалыаххын баҕарыма. ☉ Стремиться, пытаться следовать куда-л. за кем-л. близким, не желая отставать от него или расставаться с ним (напр., о ребёнке)
Хобороос-Хабырыыс, сурдьун сайыһан, икки күн устата суорҕанын бүрүнэ сытан ытаабыта. И. Гоголев
Аҕабын кытта бултаһа барсаары сайыһабын да, илдьибэт. Н. Якутскай
Күөрэгэй [кыыс аата] тута өйдөөтө — бу эһэ бултуу барарыгар, сайыспыттарын иһин, оҕолорун баттатан барбыт. Т. Сметанин
2. көсп., поэт. Туох эмэ кэрэтигэр ымсыыр, санааҕын тартар. ☉ Грустить по чему-л. уходящему, исчезающему на глазах (напр., наблюдать за отлётом перелётных птиц)
Ааһар сарыалы сайыһа Мин соҕотох тахсыаҕым, Халлаан араҕас сулуһа Намтыыр суолунан барыаҕым. С. Данилов
«Кынаттаах буолларбыан!» — дии санаан, Кыһыйа-көҕүйэ ымсыыран, Ол үтүө көтөрдөр суолларын Одуулуу, сайыһа хаалаҕын. Күннүк Уурастыырап
Өлүөнэ өрүс көмүс саһарҕа кумаҕын Үрдүнэн оол кыыдамнаһар Үөр хоптолору сайыһаммын Санаам эмиэ айманар. В. Миронов
3. көсп., поэт. Хаалааччы санаатыттан арахсыбат истиҥ иэйии буол. ☉ Навевать грусть на кого-л. при расставании (напр., о родном городе)
Кэннибэр Иркутскай сайыһан Уотунан дьиримнии хаалбыта. Күннүк Уурастыырап
Мүрү быллаарын быыһыгар, Танда үрэҕин талаҕар Хаалбыта ытаан, сайыһан Хаарыаннаах мин оҕо сааһым. Баал Хабырыыс
ср. тюрк. йанаш ‘приставать к кому-л.’