Якутские буквы:

Якутский → Якутский

субурҕалыы

сыһ. Субурҕа курдук, субуруччу. Выстраивая что-л. в один длинный ряд, вереницей
Ый үөрэн мичилийтэ, Ыйдаҥатын дьиримнэтэн, Сулустары хомуйтуур Субурҕалыы холбооттуур. «ХС»
Бурдугу аһаҕас куумунаҕа хоннорор буоллахха, субурҕалыы чөмөхтөөн баран, солуоманан сабыллар. СОТ
Субурҕалыы күрдьүллүбүт хаар үчүгэйдик чиҥиир. САССР КСХКҮү

субурҕалаа

туохт. Субурҕата оҥор. Располагать что-л. в один ряд, выстраивать вереницей
Локуора күөх отторбун Субурҕалыы турабын. Нор. ырыаһ. Кинилэртэн [охсооччулартан] чугас соҕус үс кыыс мунньан субурҕалыы тураллар. Р. Кулаковскай


Еще переводы:

субурҕалан

субурҕалан (Якутский → Якутский)

субурҕалаа диэнтэн бэй., атын
туһ. Манна халыҥ хаар да суох, кытаанах чигди, онтон устар хаар, сымнаҕас хаар субурҕаланар. Н. Габышев
Ырыых-ыраах субурҕаланар мыраан утары өҕүллэн чугаһаатар чугаһаан, бу өрөһөлөнөн көһүннэ. Э. Соколов

грабли

грабли (Русский → Якутский)

кыраабыл (охсуллубут оту, быһыллыбыт бурдугу. соломону хомуйарга, субурҕалыырга аналлаах массыына. К. уһаты эбэтэр туора субурҕалыыр көрүн-иэрдээх.)

тоҕустуура

тоҕустуура (Якутский → Якутский)

ахс. аат, фольк. Норуот поэзиятыгар туох эмэ элбэҕи бэлиэтииргэ туттуллар тыл. В народной поэзии употребляется для обозначения большого количества, бесчисленного множества чего-л.. Айанньыттыыр атастаар, Тоҕустуура тоҕойдоох Тойон суолу тобулан [Салаллаахтаан иһиэҕиҥ!] Суорун Омоллоон
Тоҕустуура салаалаах Локуорабыт быыһыгар Тойон ыҥырыа лоҥкунаата. С. Васильев
Доҕорбуттан хааламмын Тоҕустуура салаалаах Локуора күөх отторбун Субурҕалыы турабын. Нор. ырыаһ.

конные грабли

конные грабли (Русский → Якутский)

ат кыраабыла (охсуллубут оту, соломону хомуйан субурҕалыырга туһаныллар ат соһор кыраабыла. А. к. туора эбэтэр ойоҕолуу (боковой) диэн көрүҥнэрдээх.)

ворошилка конная

ворошилка конная (Русский → Якутский)

атынан от сахсатар (ардахха баттаммыт охсуллубут оту сахсатар массыына. А. о. с-дар атырдьахтаах эбэтэр барабааннаах буолаллар. Барабааннаах А. о. с. оту субурҕалыырга, эргитэргэ эмиэ туһаныллар.)

локуора

локуора (Якутский → Якутский)

аат., бот.
1. Сииктээх сы һыыга уонна тыа саҕатынан үүнэр модьу силиргэхтээх, үрдүк умнастаах сүлүһүннээх, эмтээх от. Многолетняя луговая и лесная ядовитая трава с толстым корневищем, используемая в народной ветеринарии и медицине, чемерица остродольная
Локуора — сииктээх өнньүөстэргэ, сэппэрээктэр быыстарыгар үүнээччи сүүс сүүрбэ см тиийэр үрдүктээх элбэх сыллаах от үүнээйи. МАА ССЭҮү
2. Сыһыыга үүнэр от арааһа, чыычаах өлөҥө. Вид луговой травы, канареечник.
3. фольк. Торолхой үүнүүлээх от арааһа. Разновидность высокой луговой травы
Сиэрэй солко сэбирдэх ситэн, Мотуок солко мутукча муҥутаан, Кырдал сир кытыан күөх ото кыттыһан, Томтор сир локуора күөх ото торолуйан, Сир-дайды сибэккитэ ситтэ. Саха нар. ыр. III
Доҕорбуттан хааламмын, Тоҕустуура салаалаах Локуора күөх отторбун Субурҕалыы турабын. Нор. ырыаһ. [Бу дойду] Тоҕус салаалаах Локуора күөх ото Торолуйа үүнэн тупсар эбит. Күннүк Уурастыырап