I
1.
сытый I диэнтэн дьаһ. туһ. Түрмэҕэ сытыппыт киһи баар ини! Амма Аччыгыйа
Тоойуом, аҕаҥ сордооҕу хаайыыга сытыттылар быһыылаах. Ылан барыахтарыттан ыла таастыы сүттэ. Н. Якутскай
[Айтал:] Быһаас икки туона кэриҥэ собону тыраахтар сыарҕатыгар сытыта сыспыттара. «ХС»
2. көсп. Туһаҕа таһаарбакка таах хааллар, саба баттаа. ☉ Не использовать по назначению, гноить (напр., о деньгах)
«Чэ, ньаҕырҕаан бүт! Уолгуттан харыстаатаххына, харчыны сытыт!» — эр киһи кыыһыран охсурҕаламмытынан, биилкэтин остуолга талыр гына бырахта. Р. Баҕатаайыскай
Күҥүл, билбэт буолан, бу үлүгэр кылааты манна сытытан сытыарбыт эбит. Суорун Омоллоон
Сырдатыы үлэтин Сытытан сытыаран, Маассабай үлэтин Матайдаан кэбиспит, Аппайан олорор Антыыпын Атамаан Атастаах эбиппин. В. Чиряев
II
сытый II диэнтэн дьаһ
туһ. Сиик олус түспүтэ, эрэһиинэ саппыкы кэппэтэхпит буоллар, сытытан букатын иэдэтиэ эбит. Далан
Ардах сытытан, сиидэс ырбаахытын туома этигэр сөрүөстэн, тыбыс-тымныынан хаарыйар буолла. М. Доҕордуурап
Таҥаспын силбик сытыппыт быһыылаах. Т. Сметанин

туохт. Аанньа харайбакка, дьаһайбакка тугу эмэ буорту гын, дьүдьэт. ☉ Испортить, сгноить что-л. «Бу бэйэкээннээх эмис кыылы сытыппакка-ымыппакка хайдах дьиэҕэ киллэрэммит сиэх бэйэккэбитий?» — дии санаатым, улаханнык саарбаҕалаатым. Р. Кулаковскай
Аһы-үөлү сытыппакка-ымыппакка, буорту оҥорбокко эрэ нэһилиэнньэҕэ кэмигэр тириэрдии эргиэн үлэһиттэриттэн элбэҕи эрэйэр. «Кыым»

побуд. от сытый = портить, подвергать гниению, порче; балыгы сытыт = испортить рыбу.