хриплый, сиплый; хааҕынас куолас хриплый голос.

1) издающий хриплые звуки; 2) хриплый; хаахынас куолас хриплый голос.

көөҕүнэс саҥа хриплый басовитый голос.

хриплый; сүелэҥи куолаһынан саҥаран барда он заговорил низким хриплым голосом.

побуд. от хаахынаа = издавать чем-л. хриплый и протяжный скрип, хрипло и протяжно скрипеть чём-л.; ааны хаахынат = хрипло и протяжно скрипеть дверью.

хрипло басить, издавать хриплые звуки; көөҕүнээн саҥар = говорить хриплым басом.

каркающий; хааҕырҕас саҥа каркающий звук; хриплый, как бы каркающий голос; хааҕырҕас суор каркающая ворона.

1) издавать хриплые звуки, звучать хрипло, хрипеть; 2) говорить хриплым голосом; саҥаран хааҕынаа = говорить хриплым голосом.

нареч. хрипло, сипло, с хрипом, с хриплым шумом; хааҕыначчы хаһыытаа = а) хрипло гудеть; б) хрипло кричать.

даҕ., түөлбэ. Сөҥ, хойуу (киһи куолаһын, саҥатын этэргэ). ☉ Густой, хриплый (о голосе)
Дэлиһиэй кинээс, биллэрик оронугар киэбирэ соҕус туттан, ыалдьыттарын кытта сүөлэҥи куолаһынан кэпсэтэ олорор. Эрилик Эристиин
Кэччэгэй Кэтириинэни аҕыннахха, Хачыгыр эрэйдээх туһа буолла да, кини диэтэх киһи сүөлэҥи куолаһынан таныйартан, часкыйартан, баргыытыыртан атыны билбэт этэ. ФЕВ УТУ
ср. калм. сөөлҥ ‘хрипота; хриплый’, бур. һөөлдэнги ‘охриплый; хриплый; сиплый’