сущ. цветок

гл.
тоҥҥо, үлүйдэ
цветок замерз - сибэкки үлүйдэ

опадать (вяло, мягко); сибэкки намыйбыт цветок сник.

цветок; цветы || цветочный; сибэкки клумбата цветочная клумба; сибэкки маҕаһыына цветочный магазин; сибэкки тыллыбыт цветок распустился.

аат. Сибэкки. ☉ Цветок
Үүнэллэр чээлэй күөх чэчиктэр. П. Тобуруокап
Хордоҕойго үүммүт хойуу чэчик үрдүнэн үрүмэччи, лыах арааһа тэлибирэһэ көтөллөр. С. Маисов
ср. др.-тюрк., тюрк. чечек, чөчек ‘цветок’

I ж. (цветок) гвоздика (үчүгэй сыттаах сибэккилээх от); запах гвоздики гвоздика сыта.

л;. 1. (цветок) ирис (бөдөҥсэбирдэхтээх уонна сибэккилээх элбэх сыллаах от); 2. анат. харах өҥнөөх бүрүөтэ.

гл
1. Атар, тыллар. Распускается цветок. 2. Өһүллэр (өрүллүбүт. хатыллыбыт). 3. Көҥүлүнэн барар, мэниктиир, бэрээдэги кэһэр

гл
1. Быһа тардан ылар. Срывает цветок. 2. Тоҕор (холобур, үлэни). Срывает план

бое. что 1. холбоо, сэтиилээ, сиэт; 2. разг.(приколоть) анньын, иҥиннэр; прицепить к платью цветок былааччыйаҕар сибэккитэ анньын.