1) ворчать (о собаке, звере); ыт ырдьыгынаата собака заворчала; 2) перен. разг. сердиться, раздражаться; ворчать.

ырдьыгы- нас I диэнтэн хай
аата. [Урукку үлэтигэр] күн тура-тура наар ырдьыгынаһыы, тугу эрэ сырсыы. Н. Лугинов. Бөрөлөр иккиэн …… тиистэрин килэҥнэппиттэр, ырдьыгынаһыы, часкыйыы бөҕөтө буолбуттар. ПАКАаТХ

туохт.
1. Куттаан эбэтэр киҥнэнэн, тиистэргин килэтэн, «ыррр» диир курдук саҥаны таһаар (кыыллары этэргэ). ☉ Оскалившись, издавать громкие злобные, угрожающие звуки, рычать, ворчать (о зверях, животных)
Күлүгэр ырдьыгынаабыт ыкка дылы (өс ном.). Тыа быыһыгар Тыатааҕы ырдьыгыныырын кэриэтэ Тыраахтар тыаһа туолбут. С. Зверев
Кыылым ырдьыгыныы-ырдьыгыныы тохтоло суох часкыйар. Күрүлгэн
2. көсп., кэпс. Кыыһыран, кыйаханан саҥар, хаһыытаа. ☉ Раздражённо, зло, грубо выговаривать кому-л., кричать, рычать на кого-л.
Кыыһыран, ырдьыгынаан Кырдьаҕаспыт кэлбитэ. М. Ефимов
Били таһыттан киирбит саллаат мин таспар кэлэн, тугу эрэ ырдьыгыныы турар эбит. Г. Борисов
Хотунум кэрбээн барда, Кыбдьыгырыыр, ырдьыгыныыр. Н. Некрасов (тылб.)
♦ Ырдьыгыныыр ыт көр ыт II. Бу киһиҥ дьиэтээҕилэригэр олох ырдьыгыныыр ыт үһү
ср. алт. ыркыра ‘ворчать (о собаке)’

I
ырдьыгынаа диэнтэн холб. туһ. Үһүс остуолга дьадаҥылар ыттыы ырдьыгынаһа-ырдьыгынаһа уҥуоҕу тиниктээтилэр. И. Гоголев
Хара тыа ардай аһыылаахтара күөн көрсүһээри, тиистэрин килэҥнэтэн ырдьыгынастылар. Е. Макаров
II
даҕ. Ырдьыгыныыр кэмэлдьилээх. ☉ Рычащий, ворчащий, злой (напр., о собаке). Ырдьыгынас ыт