обладающий эрудицией; с... эрудицией; эрудированный.

знающий, эрудированный; хорошо подготовленный; дириҥ билиилээх киһи эрудированный человек.

1) способный, легко воспринимающий, быстро схватывающий (обычно о детях); 2) разг. развитой, эрудированный.

даҕ. Элбэҕи өйдүүр, туох эмэ туһунан элбэҕи билэр. ☉ Знающий многое, эрудированный. Күндэ үрдүк култууралаах, дэгиттэр дириҥ билиилээх киһи этэ. Софр. Данилов
Дьэ муода киһи Петя. Сүрдээх сэмэй, симик да диэххэ сөп, сүрдээх элбэҕи аахпыт, билиилээх. С. Ефремов

I
аат. Атахха кэтиллэр, тобукка тиийбэт кылгас чулку. ☉ Носок (носки)
Түүлээх, ичигэс наскы.  Эмээхсин остуолугар төннөн кэлэн, уолаттары уонна милииссийэни кэтэһэ таарыйа, саҕалаан испит наскытын баайардыы оҥоһунна. П. Аввакумов
Уо ла ттар күөх наскы таһынан кэппит сарыы түүппүлэлээхтэр. Эрилик Эристиин
II
даҕ., түөлбэ.
1. Намыын, сымнаҕас (киһини этэргэ). ☉ Кроткий, тихий (о человеке). Наскы киһи
2. Өйдөөх, билиилээх-көрүүлээх (киһи туһунан). ☉ Умный, эрудированный, любознательный
Наскы киһи. ДСЯЯ