верховой олень, олень для верховой езды.

1) задний верховой ездок; 2) перен. бремя; ыар мэҥэһик тяжёлое бремя.

1) вьюк (верховой лошади); 2) диал. товары, продовольствие (привозимые из центральных районов).

1. имеющий лошадь, с... лошадью; аттаах армия конная армия; 2. верховой, всадник.

ездовой (о лошади); миҥэ биэ ездовая кобыла; мииннэр миҥэ высок, верховой конь.

навьючивать, нагружать (верхового коня).

аат. Бастакы аты мииммит киһи (хас да аты субуруччу, пааранан эбэтэр торуойканан көлүллүбүт аттартан). ☉ Верховой на передней упряжке гусем, парой или тройкой. Куондай атын туора салайда

1. аат., миинэр миҥэ диэн курдук (көр миинэр). Икки илиитинэн имэрийэ-имэрийэ, Ат миҥэтигэр Аналлаах атаһыгар, Тыл-өс этэ турбута. П. Ойуунускай
   Хап-хара суһуохтаах хол куос кыыһа тыраахтар миҥэтин мииммитэ. Баал Хабырыыс
2. даҕ. суолт. Айааһаммыт, миҥэти йбит, сымнаҕас (көлө буолар сүөһү). ☉ Объезженный, приручённый, смирный (о ездовых животных)
   Кыыс бэйэтин халыымыгар кэлбит «Хара дьоруо» диэн үтүөкэннээх миҥэ биэтин көмүс симэҕинэн толору киэргэппиттэр. М. Доҕордуурап
   Тугунча, күлэ түһээт, сынньана сытар миҥэ уучаҕын туруоран, сиэтэн аҕалла. И. Данилов. Эрэллээх миҥэ табалар Им-дьим дьиэбэр аҕалаллар. Доҕордоһуу т.
   ср. др.-тюрк. миҥгү ‘верховой, годный под седло’, тат. диал. менге ‘верховой’, ног. минек ‘верховой, для верховой езды’

страд. от ыҥыырт = навьючиваться, быть навьюченным (о верховом коне).

и. д. от ыҥыырт = навьючивание (верхового коня).