1) ветвь, ветка; тиит лабаалара ветви лиственницы; 2) разг. конечности (человека).

n. branch (of a tree)

аат.
1. От-мас умнаһыттан туора үүнэн тахсан сэбирдэхтэнэр эбэтэр мутукчаланар синньигэс салаа. ☉ Боковой отросток ствола или стебля растения, на котором вырастают листья или хвоя, ветвь, лоза
Тиит лабаата. Хатыҥ лабаата.  Алаас сыһыыттан биэс салаалаах бэрдьигэс оту түөрэн ылбыт, сил и һ и н д а , лабаатын да алдьатымына, хоонньугар уктубут. Саха фольк. Иирэ лабаатын тот да сүөһү минньиг эһиргэтэр. И. Данилов
2. Киһи илиилэрэ, атахтара, сүөһү, харамай атахтара. ☉ Руки и ноги (у человека), лапы или ноги (у животных), конечности
Киһи түөрт лабаата.  Б а ҕ а пааралыы лабаалара — илин уонна кэлин атахтара үчүгэйдик сайдыбыттар. ББЕ З
ср. эвенк. лава ‘ветвистый (о рогах оленя)’, монг. навч намаа ‘листва’, намага ‘ветка, ветвь’