разделять, расчленять по суставам (конечности забитого скота).

побуд. от эчэй= ломать (конечности); атаҕын эчэппит он сломал ногу.

образн. делать неуклюжие порывистые движения, слегка сгибая массивные конечности.

1) ветвь, ветка; тиит лабаалара ветви лиственницы; 2) разг. конечности (человека).

образн. 1) иметь длинные и тонкие конечности при большом животе (о человеке и животном); 2) наполняться чем-л. жидким (о мягких резервуарах).

аат. Сүөһү, кыыл сүһүөхтэринэн араартаан быһыллыбыта (сүөһү аҕыс мүһэлээх). ☉ Одна из частей расчленённых конечностей скота или зверя (всего их восемь)
Киэһэтигэр хас эмэ байта һыны өлөрөн, мүһэ-мүһэ быһаттаабыттар. Эрилик Эристиин. Үгүс географическай тиэрминнэри бары норуоттар ки һисүөһү мүһэ тинэн, ис уорганнарын ааттарынан ааттыыллар эбит. Багда рыын Сүлбэ
△ Национальнай оонньууларга кыайбыттарга бириис быһыытынан туттарыллар бүтүннүү буспут силиилээх, эт тээх окумал эбэтэр уллук уҥуоҕа. ☉ Приз за победу в национальных видах спорта в виде варёной бедренной кости животного с мясом в верхней части
«Сөрүүн түспүччэ, д ьэ с ы р сан э л эг эл дь и т и ҥ э р э. К и м үс бастаан кэлбиттэр ити мүһэлэри ы л ы а х т а р а », — диэтэ кинээс. М. Доҕордуурап
Кылыйан кыыралдьыттылар, куобахтаан түһүөлээтилэр, буурдаан ыстаннылар. Кыайбыттарга мүһэ туттардылар. В. Протодьяконов
Кини кылыйан, буурдаан уонна мас тардыһан тэҥнээҕин булбатаҕа. Кыайыылаахтар мүһэ туппуттара. «Чолбон»
♦ Мүһэлээҕи бүдүрүт фольк. — улахан кыылы эбэтэр анаан уотуллубут сүөһүн ү өлөр (сииргэ анаан). ☉ Завалить зверя или забить крупный рогатый скот
Түөстээҕи түҥнэрбиттэр, бытталааҕы бысталаабыттар, хаһалааҕы хайыталаабыттар, мүһэлээҕи бүдүрүтэлээбиттэр. Саха сэһ. I
ср. монг. мөч, бур. мүсэ ‘конечность’, кирг. мүчө ‘часть тела’, тув. дөрт мөчү ‘конечности’, ног. муъше ‘кусок мяса, который относят родственникам или близким соседям после того, как забьют овцу или лошадь’

трясущийся, страдающий дрожанием (напр. конечностей).

ж. былчыҥа, былчыҥнара; мускулатура конечностей киһи лабааларын былчыҥнара.

дьүһ. туохт. Илииҥ, атаҕыҥ ордук синньээн, уһаан көһүн (үрдүк көнө уҥуохтаах кыыс, дьахтар туһунан). ☉ Иметь длинные и тонкие конечности (при высоком росте и стройном телосложении). Кыыс дыйбайан киирдэ. Тэҥн. дыабай

туохт. Уһуккунан соноон, модьураан таҕыс, модьу тэллэгэрдээх буол. ☉ Представлять собой округлённую, припухлую, вздутую конечность; утолщаться, вздуваться на конце
Кинилэр аттыларыгар, адарай анал уйаҕа биир боросуонак утуйан сэлтэйэн сытар. В. Миронов
Хааннааҕынан кытарчы көрбүт, сэлтэйбит эбириэн муруннаах саадьаҕай оҕустан сүрдээҕин куттанарбыт. «ББ»
ср. сой. сеглей ‘колыхаться, обвисать, быть развесистым’, бур. һэлхэрхэ ‘припухнуть’