лапа (хищника); эһэ табаҕайа лапа медведя, медвежья лапа.

1) лапа, стопа (животного);. эһэ баппаҕайа медвежья лапа; 2) шутл. лапа (о большой руке); аҕал эрэ баппаҕайгын дай-ка пожать твою лапу.

ж. уменьш. от лапа; # стоять на задних лапках перед кем-л. атаҕыҥ төбөтүгэр хаамп, ньыла көт.

сабара баппаҕай фольк. широкая лапа; сабара кутурук фольк. растопыренный хвост (орла).

аат., түөлбэ. Эһэ баппаҕайа. ☉ Лапа медведя. Оһох кэннигэр эһэ тайбаахыта сытар үһү (тааб.: сиппиир)

куораан далай ытыс фольк. — улахан харбааһыннаах ытыс. ☉ Большая, загребающая издали лапа (ладонь)
Уоттаах харахтааҕы Утары көрдөрөҥҥүн, Куораан далай ытыстаахха Курдары харбатан Куоттарар буолаайаҕын. П. Ойуунускай
Оҕобут уон тарбахтаахха ордук туттарыма, куораан далай ытыстаахха куду харбатыма. Далан

аат. Тарбахтар төрдүлэриттэн бэгэччэккэ диэри илии ис хаптаҕайа. ☉ Ладонь (от основания пальцев до запястья)
Эн обургу табаҕыйгыттан хайдах төлө мөхсөн барар эбит [оҕус], эн иҥииргин эрэнэбин. Далан
Силип уһун уктаах хомуос хамыйаҕынан уу омурдан, кэтит табаҕайдаах ытыстарын суунан билдьигирэппитэ. Күннүк Уурастыырап
Илиитин өттүгэр суураламмыта, онтон кини кэтит табаҕайдарын иһигэр мин дуона суох ытыһым симэлийэн ылбыта. В. Васильев
ср. тув. таваҥгай ‘подошва, пята; ступня’, табаҕ ‘лапа’, монг. тавхай ‘ступня, лапа’

аат., түөлбэ. Киһи ытыһын умса тутан тугу эмэ илиитин кыаҕын тухары кытаахтаан ылара. ☉ Пригоршня. Сабарыҥ улахана бэрт эбит, бурдукпуттан ордорботуҥ даҕаны дии
△ Оннук кытаахтаммыт туох эмэ мээрэйэ. ☉ Количество чего-л., вмещающееся в пригоршню, пригоршня. Буһара турар куруппа хааһытыгар хас да сабары эбии кутта
ср. п.-монг. сабар ‘когти (у зверей и птиц)’, калм. савр ‘когти, лапа’

сидеть на корточках; сидеть на задних лапах; оҕо чохчойдо ребёнок сидел на корточках; куобах чохчойдо заяц сел на задние лапы.

1) часто топтать; тиҥилэхтээх тибилийбит фольк. имеющие пятки истоптали (говорится о многолюдном, бойком месте); 2) отгребать (ногами, лапами).