1. тыаһы үт. туохт. Уһун синньигэстик «ньаа» диэ, куоска курдук саҥар (сорох кыылы этэргэ). ☉ Издавать протяжные тонкие звуки, похожие на мяуканье кошки, пищать, мяукать (о нек-рых зверях)
   Эриэн куоска ньааҕынаат, икки ардыларыгар тахсан кыбыллан олорон, олоҥхолоон курдьугунаата. М. Доҕордуурап
   Куобах эмискэ ытаан ньааҕынаабытыгар булчут ыһыкта охсон, туора ойдо. В. Тарабукин
   Улахан баҕайы ийэ куобах ити-бу диэки ойуолаан көрө-көрө ньааҕыныыр эбит. П. Чуукаар
2. Сэниэтэ суохтук, синньигэс куоласкынан саҥар, ытаа (киһини этэргэ). ☉ Издавать слабые тонкие звуки, тихо плакать, пищать (о человеке)
   Сыыр үрдүттэн быһаарыыта суох саҥа ньааҕынаан иһилиннэ. Амма Аччыгыйа
   Тордуох Дьуона балларыстыбыт мөссүөнүгэр дьүөрэтэ суох синньигэс куолаһынан ньааҕынаата. Е. Неймохов
   Арай ханна эрэ оҕо ытаан ньааҕыныырын иһиттим. Т. Сметанин
   ср. др.-тюрк. дьаҕыла ‘журчать’, с.-юг. чакыла ‘восклицать, кричать’

мяукать; пищать; куоска ньааҕыныыр кошка мяукает; оҕо ытаан ньааҕыныыр ребёнок плачет (тоненьким голоском).