звякать; дробно постукивать.

постукивать (обычно по одному месту); оройун тобуй= долбить кого-л. по темени.

разд.-кратн. звякать; дробно постукивать; сиэбигэр харчыта халырҕаата в кармане у него звякают монеты.

учащ.-длит. 1) издавать хлопающие звуки; отрывисто стучать, постукивать; 2) перен. тараторить.

1) звукоподр. брякать; постукивать; буочука иһигэр буөтэ толугу-руур в пустой бочке брякает затычка; сүрэҕим толугуруу мөҕүстэ = сердце моё сильно заколотилось; 2) свободно болтаться; тоһоҕо толугураан хаалбыт кол разболтался.

тыаһы үт. туохт. Арыттаахтык хатыланан «талыр-талыр» тыаһаа (дьоҕус кытаанах эттиктэр тустарынан). ☉ Производить негромкий повторяющийся стук, постукивать (напр., посохом)
Тайах мас тыаһа буоллаҕына ыраах ханна эрэ талыргыы турда. Н. Заболоцкай
Мас буотала [таба муоһугар баайыллар кыра лоскуй хаптаһын] талыргыыра мин кулгаахпар иһилиннэ. МС Т

туохт.
1. Чаастатык тоҥсуй, охсуолаа. ☉ Часто и легонько стучать, постукивать, долбить
Лоп-лоп лобуйар Молотуок тобуйар. П. Ойуунускай
Чуоҕур-эриэн тоҥсоҕой Чобуо тумса тобуйда. Күннүк Уурастыырап
2. кэпс. Кими эмэ охсуолаа, кырбаа. ☉ Набить, поколотить, отколошматить кого-л.. Оройун тобуй
□ Кинээс Өлөксөй аҕатын кырбаабыттара, оттон уолаттара кинини бэйэтин тобуйбуттара. В. Протодьяконов

тыаһы үт. туохт. Кыра хаптаҕай туох эмэ маллар бэйэбэйэлэригэр охсуллалларын курдук тыаһы таһаар; тэҥ арыттаахтык «халыр-халыр» тыаһаа. ☉ Брякать, звякать (напр., о плоских небольших металлических предметах); дробно постукивать
[Манчаары] илиитэ-атаҕа хас хамсаатаҕын аайы халыргыыр хандалыга тиһиллибиттэр. Софр. Данилов
Остуол чаһыта, туга эрэ босхо барбыт курдук, улаханнык халыргыы тыаһыыра. В. Яковлев
Аан тыаһа, эмиэ халырҕаан баран, аһылла түстэ. Эрилик Эристиин
Сиэбигэр харчыта халырҕаата. ЯРС
ср. алт. калыра ‘громыхать, греметь, грохотать, брякать’

арыт. тыас туохт.
1. Биир тэҥ арыттаахтык хатыланан «чалк-чалк» тыаһаа (хол., таммах, чаһы тыаһын этэргэ). ☉ Равномерно капать, стекать по капле, издавая характерные звуки «кап-кап» (напр., о жидкости), мерно постукивать, тикать (напр., о часах)
Көөдөҥ Уйбаан остуолга чаллыргыы турар чаһыны кыҥастаспыта. П. Аввакумов
Всеволод Ильич, суолтан туораан, ахсаабакка чаллыргыыр уу симик тыаһын иһиллии, муора саамай кытыытыгар киирбитэ. Ю. Рытхэу (тылб.)
Быйыл саас эрдэ, эмискэ кэллэ, дьиэлэр сарайдарыттан таммахтаан чаллырҕаата. А. Куприн (тылб.)
2. Чычаас ууну тыастаахтык кэһэн хаамп эбэтэр ууну таһыйар тыаһы таһаар. ☉ Издавать всплески, хлюпать, чавкать (напр., при ходьбе по чему-л. жидкому или вязкому)
Кур оттоох кутаҕа чаллырҕаан, Балыктар сырбаҥныы оонньууллар. Эрилик Эристиин
Арай көлүччэ эрэһэ долгуннара, кытыл кумаҕар охсуллан, бүтэҥитик чаллыргыы тыаһыыр. П. Степанов
Атаҕым анныгар уу чаллырҕаата. ЯРС
3. көсп. Тыастаахтык айаххын тыаһат, чамырҕат. ☉ Громко, звонко чавкать. Айаҕын чаллырҕатан аһыыр оҕо
4. көсп., сөбүлээб. Мээнэ солуута суоҕу саҥар. ☉ Говорить глупости, молоть чепуху
Нохоо! Аҕала оҕус, чэ тугу чаллыргыы тураҕын. Саха ост. I
Сахаар Охонооһойоп хайыы үйэ куттаммыта ааһа охсон, өйдөөҕүмсүйэн чаллырҕаан эрэр эбит. Амма Аччыгыйа
ср. др.-тюрк. чал ‘ударять, бить, выколачивать, доводить до сведения’, чалдыр-чалдыр эт ‘издавать глухой дробный звук, глухо побрякивать’