м. (снасть) спиннинг, состороон-ньо.

прил. балыктыыр; рыболовные снасти балыктыыр тэриллэр.

I 1) инструмент; орудие; снасть; туттар сэп орудия ручного труда; тимири уһанар сэп кузнечный инструмент; маһы уһанар сэп столярный инструмент; бултуур сэп охотничья снасть; ат сэбэ сбруя; балыктыыр сэп рыболовная снасть; ср. инструмент; 2) вооружение; саа сэбэ боеприпасы; сэрии сэбэ военное вооружение; 3) перен. разг. строение, жилище (обычно старое); 4) перен. разг. половой орган.
II подр. звуку, возникающему при втягивании в рот небольшого количества жидкости; сэп гын = однокр. выпить, проглотить за один раз (незначительное количество жидкости); бу эми сэп гын выпей это лекарство.

даҕ. Булт сэбин тарбаан эһэр (кыыл, булт). ☉ Имеющий привычку разряжать охотничью снасть, царапая её (о дичи, мелких зверях)
Кутуйах кэриэтэ кэбэҕэс Муҥур кутурук эрэйдээх, Чааркааны аахайбат, эһигэс, Ыыра биэрэстэнэн кэмнээх. Баал Хабырыыс

прил. кыылдьыт; кыылы бултуур; звероловный промысел кыылдьыт идэтэ; звероловные снасти кыылы бултуур тэриллэр.

ж. 1. (действие) тэриллээһин; закончить в срок оснастку судна судно тэрил-лээһинин болдьоҕор бүтэр; 2. (снасти) тэрил; корабельная оснастка хараабыл тэрилэ.

аат., балык. Бөҕө ситимҥэ баайыллыбыт элбэх күөгүлэрдээх дьаакыр эбэтэр тоһоҕо көмөтүнэн, үрэҕи туора үтүллэр балыктыыр тэрил. ☉ Перемет (рыболовная снасть)
Миитэрэй оҕонньор бэрэмээтиттэн биир сап-саһархай өрөҕөлөөх сүүнэ улахан хатыыһы ылбыта. А. Сыромятникова
Мэндээрики үрэх балыгын хаһыа да буолан, бэрэмээтинэн быһа тарда сытан, туох да баһаамы хоторон ылан айбардыылларын туһунан этиллибит этэ. П. Аввакумов
Кытылга кэккэлии тардыллыбыт мас уонна туос тыылар тастарыгар илим, туу, бэрэмээт, күөгү, атара уонна куурдар аргылар, балык хатарар сибиэлэр турбуттар. «ХС»

туохт.
1. Булка өлөрөр тэрили (хол., хапкааны) тоһуйа иит; тоһуур оҥор. ☉ Ставить охотничью снасть на зверя; устраивать засаду
[Хапкаанынан] тоһуурдаан отучча сыллааҕыта кырынаас хаампыт дьылыгар биэс уоннууну өлөрбүт. ДӨАҮөКТ
2. кэпс. Саба түһээри, кими эмэ суолугар кэтэс. ☉ Поджидать кого-л. в пути с целью нападения
Уолаттар атаҕастаммыттарын Яҥҥа иэс баайан, онно-манна тоһуурдуур буоллулар. «Чолбон»
3. спорт. Утарсааччы алҕаһыырын эрдэттэн күүтэн, онно сөптөөх туох эмэ албаһы оҥор, угаайылаа. ☉ Дождавшись промаха соперника, применить контрприём
Тоһуурдаан, 1970 с. Татария маастарын К. Ахметсагировы сүүйбүтүм. НСС ОоО

аат. Маһы синньигэс гына тыыран (эбэтэр талаҕы) өрөн оҥоһуллар, күөлгэ, үрэххэ уган балыгы бултуур тэрил. ☉ Рыболовная снасть, сплетённая из лыка, деревянных пластин и прутьев в виде узкой воронкообразной корзины, верша
Оннооҕор туу сүрэхтээх (тыл ном.). [Быргый] хатыҥ хахыйаҕы быһан аҕалла, онтон дулҕалары быһаттаан, хорууга быһыт оҥорон, быыһын-ардын бүөлээн, туутун укта. Күндэ
Андаатары бултааһын сүрүн тэрилинэн хапкаан, туу, онтон да атыттар буолаллар. Булчуттарга к.
ср. др.-тюрк. туҕ ‘преграда’, хак. туҕ ‘затор, пруд’, чулым. туҕ ‘затор для ловли рыбы’

I 1) причина; повод; оһол төрүөтэ причина несчастья; мөккүөргэ төрүөт буол = быть причиной спора; ср. сылтах ; 2) перен. разг. ссора; төрүөтү тардааччы зачинщик ссоры.
II диал. охотничьи орудия, снасти.