разг. таращить (глаза); ворочать, сверкать (белками).

1) почти переливаться через край (о воде); 2) выпучивать, таращить, выкатывать (глаза).

нареч. от килэй=; бөлүүн уу килэччи тоҥмут ночью вода замёрзла; килэччи көр = глядеть ничего не понимающим взглядом; таращить глаза; килэччи уой = разжиреть, располнеть.

несов. что, разг. 1. безл. үлүн, өрө ас, өрө үт; у него живот пучит кини иһэ үллэр; 2. (таращить) был чат, былчаччы көр, муҥунан көр.

дьүһ. туохт. Харахтаргын муҥунан эриличчи, сытыытык көр. ☉ Смотреть, вращая глазами, таращить глаза
[Суор] уун-утары көрөн турулуҥнуу олорон, өрө көтөн таҕыста. Р. Кулаковскай
Оҕонньор куһаҕан баҕайытык көрүтэлээн турулуҥнуу турбута. Н. Якутскай
[Хотой] турулуҥнуу олороро дьулаана бэркэ дылыта. Н. Заболоцкай