разг. умирать.

умирать; погибать, пропадать.

I уст.: таҥара сараабыт брезжи? рассвет.
II разг. умирать; околевать.

туохт., харыс т. Таҥаралаа, өл. ☉ Умирать. Уйбаан оҕото быладьыанастаабыт

1) возвр. от омуһахтаа = рыть погреб (для себя); 2) страд. от омуһахтаа = храниться в погребе; 3) перен. разг. умирать.

1. прич. от умирать; 2. в знач. сущ. м. өлөн эрээччи, өлөөрү сытар киһи; 3. прил. (гаснущий) өһөн эрэр, умуллан эрэр.

туохт., кэпс. Аан дойдуттан араҕыс, күн сириттэн күрэн. ☉ Умирать, отправляться на тот свет. Эбэлэрэ бэҕэһээ бокуонньуктаабыт
□ Аҕалара оҕонньор эрэйдээх бокуонньуктаары гыммыт эбээт. А. Софронов

туохт. Хамсыкка түбэс, өл-сүт (сүөһүнү этэргэ). ☉ Умирать, дохнуть (о скоте)
Хара Тыа олохтоохторо …… халыҥ үгүс табалара хамсыктыаҕын билэннэр халыйан ааһаллар эбит. Далан

туохт., эргэр. Күн сириттэн сүт, өл. ☉ Покидать бренный мир, умирать
Орто туруу бараан дойдуга Оҕо төрөөн баран Умуһахха угуллубатах Оннуттан суох дииллэр Ампарбакка хаалбыт Ааныттан суох дииллэр. Өксөкүлээх Өлөксөй

I
туохт., эргэр. Сырдаа (халлааны этэргэ). ☉ Светать, рассветать
Таҥарабыт сараата, Татыйыкпыт саҥарда. Суорун Омоллоон
ср. др.-тюрк. йару ‘светиться, сиять; радоваться’, кирг. жары ‘светать’
II
кэпс., сэтэр. Анараа дойдуга аттан, өл. ☉ Умирать, кончаться
Былыргылар ыраахтааҕы сараатаҕына, күн өлөр диир буолаллара. А. Софронов
Нэһилиэги иирдэ сыспыт илэ дэриэтинньик хайа муҥун дьэ сараатаҕа. И. Гоголев
III
саар I 1 диэн курдук
Анды аараабыт, хаас сараабыт Аатырар Араат муорабыт Олохсуйан үөскээбит эбит. Болот Боотур