1) вводить кого-л. в родство, породнить с кем-л.; 2) см. сыбаайбалаа= .
Еще переводы:
аймаҕырҕаа диэнтэн холб. туһ. Дэриэбинэ олохтоохторо бары «уруулуу дьоммут» диэн аймаҕырҕаһар этилэр. АЕВ ОҮИ
родственный || по-родственному; уруулуу сыһыан родственные отношения; уруулуу дьон родственники.
с. 1. уруулуу буолуу, уруулаһыы; быть в родстве уруулуу буол; 2. (близость, общность) уруулуу буолуу, биир төрүттээх буолуу, чугастыы буолуу.
взаимн. от уруулаа= родниться, вступать в родство, в родственные отношения с кем-л.; былырыыҥҥыттан уруу-ластым я породнился с ними в прошлом году.
дьай диэнтэн холб. туһ. Элементарнай частицалар бэйэ-бэйэлэрин кытары хайдах хардарыта дьайсалларын барыллаан үөрэтиэхпитин сөп. В. Яковлев Уруулуу да, бэрт ыраах да тыллар хардарыта дьайсаллар. «ХС»
туохт., түөлбэ. Ииппит оҕоҥ өттүттэн биитэр ыал буолбут киһиҥ дьонун кытта уруулуу сыһыаннаах буол. ☉ Быть в родственных отношениях по линии приёмного ребёнка, мужа, жены. Быйыл Абыйтан төрүттээх ньаадьыланныбыт
даҕ. Бииргэ төрөөбүт дьоннуу сыһыаннаах, чугас, уруулуу. ☉ Родные, связанные братскими узами. Убайдыы-бырааттыы уолаттар тугу этиэхтэрин билбэккэ, оҕонньор диэки өйдөөбөтөхтүү көрүтэлииллэр. Эвен фольк.
прил. 1. уруулуу, аймахтыы; родственные отношения уруулуу сыһыаннар; 2. (сходный; общий по происхождению) уруулуу, биир төрүттээх; родственные языки уруулуу тыллар; 3. (сердечный) хаан уруу курдук, чугас.
сущ коллекция (уруулуу предметтэри наардаан мунньуу)