м. 1. (шалун) мэник, дьээбэт; 2. (любимец) атаах оҕо, атаах.

разд.-кратн. от дьэргэй= дьэргэлдьийбит мэник уол сорвиголова; шалун.

подвижный; вертлявый; сырбаҥ мэник вертлявый шалун; # сырбаҥ татай уст. молодица, молодуха.

несдержанный, необузданный; уйгуур мэник необузданный шалун # уйгуур бар= уехать, куда глаза глядят.

1) уст. варнак, каторжник; 2) шутл. шалун, проказник (напр. о ребёнке); бу баранаагы көрүҥ эрэ! вот проказник!

многокр. от буой =; мэник оҕолору буойталаа = унимать шалунов.

аат., үөхс. Олус мэник, оройунан көрбүт оҕо. ☉ Пучеглазый шалун
«Киэр буол быччаах!» — Быыпсай Туораҥаны муҥур уһугар тиийдэҕинэ, ааттыыр аата. А. Сыромятникова

I 1) шалун, баловник || шаловливый, баловной; шальной; мэник уол мальчик-шалун, шаловливый мальчик; 2) дурак, глупец || дурной, глупый; далай мэник далаҕа непроходимый дурак.
II частица разг. выражает постоянное длительное действие часто, много; ытырдар мэник буоллум я начал часто чихать; күлэр мэник буолбут кыыс хохотушка; ср. мээрик .

аат. Бэдик, көкөт. ☉ Шалун, глупец, шалопай
Мааҕын били Баһырҕас көтөт орон анныгар киллэрэн тугу эрэ салбаан эрэрэ. Н. Заболоцкай
Миигин кэлэн сиэбэккэ, Мэнэгэйин мөлтөппөккө, Тоҕо тылын салана Токурулла сыттаҕай? Көтөтүм кэлэрэ буоллар, Көрдөөбүтүн ылыах этэ... И. Эртюков

I сов. кого буруйдаа, буой, миэрэлээ; наказать шалуна мэниги буой; наказать виновных буруйдаахтары миэрэлээ.