1) привычный || привычка; муораҕа үөрүйэх дьон люди, привычные к морю; урукку үөрүйэҕинэн по старой привычке; 2) опытный || опыт; олох үөрүйэҕэ жизненный опыт.

1. даҕ. Тугу эмэ гынарга, оҥорорго үөрэммит, элбэхтик дьарыктанан үчүгэйдик билэр, сатыыр буолбут. ☉ Приученный, имеющий навык, привычный к чему-л., опытный
   Бурхалей түөрт сылы быһа Басов борохуотугар мотуруоһунан сылдьан ууга бэрт үөрүйэх этэ. Эрилик Эристиин
   Ыстапаан тиэстэ мэһийэ, лэппиэскэ үөлэ үөрүйэх. И. Никифоров
   Харачаас, үөрүйэх киһи быһыытынан, аттарын эмтээтэ-томтоото. П. Филиппов
   Үлэҕэ үөрүйэх киһи ханнык да үлэттэн чаҕыйан, көрөн турбат. КСК
2. аат суолт. Туохха эмэ үөрэнэн кыайа тутар, сатыыр буолуу, сатабыл. ☉ Навык, умение, опыт
   Ааспыттан үөрүйэх ылыахха наада. Софр. Данилов
   Балык аһы астыырга, хаһаанарга, собону үөлэн буһарарга үөрүйэх наада. Хомус Уйбаан
   Кинилэргэ сибилиҥҥиттэн салайар дьоҕуру, үөрүйэҕи сайыннарыахха. «ХС»
   ср. др.-тюрк. өгрэйүк ‘привычка’