беспрерывно бранить ругать кого-что-л.

громко кричать на кого-л., громко бранить кого-л.

без конца ругать, бранить кого-л.; выговаривать кому-л.

бесконечно покрикивать на кого-л., бранить, ругать кого-л.

ругать, бранить, поносить; мин үөхпэппин, үөрэтэн этэбин я не ругаю тебя, а поучаю.

I бранить, ругать кого-л.; выговаривать кому-л.; миигин дэлби мөхтүлэр меня крепко отругали.

несов. разг. 1. хаһыытаталаан ыл, хаһыытаталаа; покрикивать на лошадей аттаргын ыган хаһыытаталаа; 2. на кого (бранить) күргүйдэтэлээ, мөх.

1) цикута; бурут от цикута; 2) перен. брань, ругань || бранный; бурут тыл бранное слово. ) буруттаа = разг. ругать, бранить кого-л. скверными словами.

и. д. от үөх = ругань, брань; үөҕүү былаастаах критика критика с бранью; үөҕүү оҥоһун = сделать предметом нападок, брани; бранить, ругать бесконечно (за какой-л. проступок).

туохт. Кими эмэ куһаҕан, быдьар тылларынан эт-саҥар, мөх, ыыстаа. ☉ Ругать, бранить, поносить кого-л. «Кэһэтиэм, кэрэдэк!» — диэн саанан үөхпүтэ. П. Ойуунускай
[Чолооску] Сырбайы үөҕэн, буруттаан хаалла. Амма Аччыгыйа
Көһөр күммүт кээлтигэр — Көмүс биири төлөөбөккө, Үгүс быдьар тылынан Үнтү үөҕэн, үүрэн кээстэ. Күннүк Уурастыырап
ср. др.-тюрк., тюрк. сөк ‘бранить, ругать, порицать’