1) дно, днйще; иһит түгэҕэ дно посуды; уу түгэҕэ дно водоёма; өрүс түгэҕэ дно реки; 2) перен. основание чего-л.; от түгэҕэ основание стога # өлүү түгэҕэ миф. нижний мир; сир түгэҕэ край света; үөдэн түгэҕэ преисподняя, ад.

и. д. от дьуоҕар =; балык дьуоҕарыыта погружение рыб на дно.

возвр.-страд. от түгэхтээ = 1) иметь дно; 2) перен. иметь основание.

1) приделывать дно к чему-л.; иһити түгэхтээ = приделать дно к посуде; 2) перен. делать основание для чего-л.; оту түгэхтээ = делать основание для стога.

выпуклый, выступающий; хоппоҕор хаппах выпуклая крышка; хоппоҕор түгэх вздувшееся дно (бочки).

1) имеющий дно; с... дном; алдьаммыт түгэхтээх ыаҕайа ведёрко с продырявленным дном; 2) имеющий основание; с... основанием; кэтит түгэхтээх от стог сена с широким основанием # түгэхтээх кэпеэтии многозначительный разговор.

выпячиваться; выступать выпукло; буочука түгэҕэ хоппойон тахсыбыт дно бочки вздулось; силиһэ хоппойбут корни (дерева) выступили (из земли).

галька || галечный; үрэх чайа речная галька; чай таас мелкие камешки, галька; чай таас биэрэк галечный берег; чай таас түгэхтээх үрэх галечное дно реки.

аат., түөлбэ. Көспүт күөл оннугар хаалар, бадараанныҥы сир. ☉ Вязкое, топкое дно спущенного озера
Мин эһэбинээн ходуһа уутун түһэрэр сүлбэни хаһа уҥа ньаачаҕа киирбиппит. АВК ДьСҮ

түбэ-таба биллибэт – туга-ханныга биллибэт; быһаарылла илик. ☉ Неопределённый; до конца не выясненный. Түбэ-таба биллибэт дьыала быһыылаах
ср. др.-тюрк. түп ‘дно, основание; корень; основа, сущность’