I 1) змея || змеиный; дьааттаах моҕой ядовитая змея; моҕой дьаата змеиный яд; 2) змей (сказочное существо); аҕыс салаа кутуруктаах сатаҕа моҕой фольк. большой змей о восьми хвостах.
II : хотуур моҕойо загнутый острый конец косы; атыыр моҕойо клыки жеребца.

змея.

I
аат. Сыыллар харамай, эриэн үөн (уж, п и т о н у о. д. а.). ☉ Ползучий гад, змея
Моҕой мохсоҕолтон куттанан мөлбөрүс гынан түллэҥнии түстэ. П. Ойуунускай
Саамай кыра моҕой — мепун — сүүрбэ биэс-отут сэнтимиэтир усталаах — Закавказьеҕа баар, кымырдаҕаһынан, онтон да атын кыра үөннэринэн аһылыктанар. ДьДьДь
Моҕойдортон ордук уж уонна гадюка биллэллэр. ШВФ З
♦ Күөх моҕой калька. — итирдэр утах, арыгы. ☉ Зелёный змий (алкоголь)
Чыычаахап күөх моҕойдуун куустуспутунан ыллаан-туойан эмиэ арыгы атыылыыр маҕаһыыҥҥа тиийдилэр. ДьИэБ
Салайааччылар бэйэлэринэн ити рикситтэргэ, күлүгээннэргэ дурдахахха буола сатааһыннара «күөх моҕойу» сөбүлээччилэр көҥүл көччүйэллэригэр тириэрдибит. «Кыым»
◊ Моҕой кыыл — фольклорга, олоҥхоҕо кэпсэнэр моҕой төбөтө төбөлөөх күтүр улахан харамай. ☉ В мифологии, фольклоре: огромное чудовище с туловищем змеи
Тоҥ Дуурай обургу өрөҕөтүн анныттан аҕыс атахтаммыт, Уот садаҕа моҕой кыылы Умса баттаан миинэн киирэр. П. Ойуунускай. Дохсун баал күөлтэн сэттэ бастаах моҕой кыылы кытыыга бырахпытын уот кыһыл атыыр сылгы быһа тэбэн эрэр. И. Ф едосеев
ср. др.-тюрк. маҕа, бур., монг. могой ‘змея’
II
хотуур моҕойо — хотуурга саамай төбөтө, оту хайытан киирэр сытыыламмыт сирэ. ☉ Загнутый острый конец косы.