подозревать, обвинять кого-л. в краже, воровстве.

1. прич. от обвинять; 2. в знач. сущ. м. буруйданааччы.

нареч. олоҕо суох, онно суох; огульно обвинять олоҕо суох буруйдаа.

сов. 1. см. обвинять; 2. кого (вынести приговор) буруйдаа, буруйдуурга уур.

нареч. аҥар кырыытыттан, сыбаалам; нельзя обвинять всех огулом барыларын аҥар кырыытыттан буруйдуохха сатаммат.

склонный, имеющий привычку подозревать, обвинять кого-л. в краже, воровстве; ср. уорбаһыт .

нареч. вообще; огульно, без разбора; бүтэйдии сэрэй= строить догадки про себя (без всяких на то оснований); бүтэйдии буруйдаа = обвинять кого-л. огульно; бүтэйдии түрдэстэр он сердится, раздражается про себя.

1) обвинять в чём-л., порицать, осуждать за что-л.; уорууга буруйдаа = обвинить в краже; 2) наказывать, карать; кэлбити-барбыты барытын буруйдуу турар уордаах ыраахтааҕы баар үһү загадка есть сердитый царь, карающий каждого проезжающего-проходящего (тигээйи оса).

туохт. Кими эмэ уорууга уорбалаа, уоруйаҕынан аах. ☉ Подозревать, обвинять кого-л. в краже, воровстве
[Мэхээскэ:] Балбаахтар уоллара харандааһынан уоруйахтыыр, буорунан тамнааттыыр. Амма Аччыгыйа
Покрывалонан уоруйахтаабыта, онтун уонча хоноот хаар анныттан булбут этэ. Н. Габышев
Курбалдьыйбыт эдэр учууталы, уоруйахтаабытын иһин быһыылааҕа, сөбүлээбэт буолан хаалбытым. Н. Босиков

туохт. Бэйэ-бэйэни урукку-хойукку айыынан-харанан сирэй-харах ас, хардарыта буруйдас. ☉ Взаимно обвинять друг друга в прошлых грехах, обидах
Мин, эн курдук, ону-маны хойохтоһор санаам суох. П. Аввакумов
Хойуккуну-уруккуну Хойохтоһор буоллахха — Хайа-хайабыт даҕаны Харах-сирэй холлуоҕа!.. И. Павлов
Бачча үлүгэр туруору кэпсэтии кэнниттэн киһитэ өссө да хойохтоһо олороруттан дириэктэр кыыһыра санаата. ЕАИ СА