сүллэр этиҥ сильный, раскатистый гром.

1) раскатистый, гулкий; дуорааннаах саҥа раскатистый голос; 2) перен. производящий большое впечатление, дающий большой резонанс.

1) обладающий звучностью, звучный; громкий; гулкий; раскатистый; дорҕоонноох күлүү раскатистый смех; дорҕоонноох саҥалаах с зычным голосом; 2) перен. шумный, громкий (о происшествии).

I громкий, раскатистый, далеко разносящийся; уорааннаах тыас громкий, раскатистый звук.
II 1) холодный, прохладный; уорааннаах дьиэ холодный дом; 2) ветреный, суровый; уорааннаах кыпын суровая зима.

издавать раскатистые, гулкие звуки; ыллаан дуораһыт= петь звонко, раскатисто.

разг. говорить громким раскатистым голосом.

нареч. громко; раскатисто # дорҕоонноохтук ааҕыы пед. чтение вслух.

раскатисто греметь, грохотать; тоҕус сүллэр этиҥнэр этэн ньиргиһийдилэр фольк. загрохотали девять раскатистых громов.

даҕ. Дуораһыйан иһиллэр, суон, хойуу, сөҥ (куолас). ☉ Раскатистый, басистый (голос)
[Генерал] көҥкүнэс хойуу куолаһынан Гавриилы кытта кырдьык ити курдук кэпсэппит. А. Данилов
— «Дорообо, Григорий Николаевич!» — диэтэ көҥкүнэс сөҥ куолаһынан уонна баабый баппаҕайын уунна. В. Протодьяконов
Ыраахтан көрө-көрө, ити киһи, уһаат иһигэр саҥарар курдук, көҥкүнэс куоластаах буолуо дии санаабытым. «ХС»

тыаһы үт. туохт. Тэнийэн бара турар күүстээх ньириһийэр тыаһы таһаар. ☉ Производить продолжительный прерывистый раскатистый гул
Сотору соҕус буолаат, ыдьырыспытбыдьырыспыт былыттар халлаан оройугар ситэ кэлэ иликтэринэ, саҕыллар уоттар сандаарыҥныы сырыстылар, дьаҕырҕан тыастар лүһүгүрүү, күүһүгүрүү сүүрдүлэр. Р. Кулаковскай
Тыраахтар Күпсүйэ күлэн, күтүр өстөөх, Күүһүгүрүү баран истэҕин. А. Бродников