1) обладающий звучностью, звучный; громкий; гулкий; раскатистый; дорҕоонноох күлүү раскатистый смех; дорҕоонноох саҥалаах с зычным голосом; 2) перен. шумный, громкий (о происшествии).
Якутский → Русский
дорҕоонноох
Якутский → Якутский
дорҕоонноох
даҕ.
1. Улахан тыастаах; дуорааннаах-ньиргиэрдээх. ☉ Звучный, громкий, раскатистый
Куула, халдьаайы тыа улаҕаларын диэки кэҕэ кыыллар дорҕоонноох куоластара лоҥкунаан иһиллэр. Эрилик Эристиин
Ильич лаампата умайбытыгар кулууп саалатыгар толору мустан олорор дьон дорҕоонноох ытыс тыаһынан эҕэрдэлии көрүстүлэр. М. Доҕордуурап
2. көсп. Киэҥ сиринэн биллэр-сураҕырар; ааттаах-суоллаах. ☉ Имеющий громкую славу; широко известный
Мандаарыннар диэн саҥа байан эрэр ыал улахан, дорҕоонноох ыһыаҕы ыһарга бэлэмнэммиттэрэ эрдэттэн иһиллибитэ. Болот Боотур
Эһиги баай-дуол халыҥ тайҕаҕыт, Эһиги улуу өрүскүт туһунан Дорҕоонноох сураҕы долгуйа истэрбит. И. Гоголев
Дорҕоонноох айан аартыгын атастыы-доҕордуу эрэ дьон арыйаллар. С. Федотов
Еще переводы: